مولکول یا ترکیب زمانی ایجاد می شود که دو یا چند اتم از طریق یک پیوند شیمیایی به یکدیگر متصل شوند. دو نوع پیوند وجود دارد: پیوند یونی و پیوند کووالانسی.

تفاوت بین این دو به نحوه به اشتراک گذاری الکترون ها توسط اتم های شرکت کننده در پیوند بستگی دارد. به عنوان مثال، پیوندهای یونی زمانی ایجاد می شوند که الکترون ها از یک اتم به اتم دیگر منتقل می شوند و در نتیجه یون های با بار مخالف تشکیل می شوند که یکدیگر را جذب می کنند، در حالی که پیوندهای کووالانسی شامل به اشتراک گذاری الکترون ها بین اتم ها هستند. همچنین ترکیبات خاصی وجود دارند که دارای هر دو پیوند یونی و کووالانسی هستند، مانند نیترات سدیم و کربنات کلسیم.

پیوندهای یونی

در یک پیوند یونی، یک اتم به منظور پایدار کردن اتم دیگر یک الکترون را اهدا می کند. به عبارت دیگر، الکترون بیشتر وقت خود را در نزدیکی اتم متصل شده می گذراند. اتم هایی که در یک پیوند یونی شرکت دارند، دارای مقادیر الکترونگاتیوی متفاوتی هستند. یک پیوند قطبی از طریق جذب بین یون های با بار مخالف شکل می گیرد. به عنوان مثال، سدیم و کلرید یک پیوند یونی ایجاد می کنند که نمک خوراکی (NaCl) را تشکیل می دهد. می توانید پیش بینی کنید که یک پیوند یونی تشکیل خواهد شد هنگامی که دو اتم دارای مقادیر الکترونگاتیوی متفاوت هستند و می توانید یک ترکیب یونی را از طریق خواص آن شناسایی کنید، از جمله تمایل به شکسته شدن به یون ها در آب.

پیوندهای کووالانسی

در یک پیوند کووالانسی، اتم ها با الکترون های مشترک به هم متصل می شوند. در یک پیوند کووالانسی واقعی، مقادیر الکترونگاتیوی برابر هستند (برای مثال، H2 و O2) هرچند در عمل مقادیر الکترونگاتیوی فقط نیاز به نزدیکی دارند. اگر الکترون به طور مساوی بین اتم هایی که پیوند کووالانسی تشکیل می دهند، به اشتراک گذاشته شود، آنگاه گفته می شود که پیوند غیرقطبی است. معمولاً یک الکترون به یک اتم بیشتر از دیگری جذب می شود و پیوند کووالانسی قطبی تشکیل می شود. به عنوان مثال، اتم های موجود در آب (H2O) با پیوندهای کووالانسی قطبی به هم متصل هستند. می توانید پیش بینی کنید که پیوند کووالانسی بین دو اتم غیرفلزی شکل خواهد گرفت. همچنین ترکیبات کووالانسی ممکن است در آب حل شوند اما به یون ها تجزیه نمی شوند.

خلاصه ای از پیوندهای یونی و کووالانسی

در اینجا یک خلاصه سریع از تفاوت های بین پیوندهای یونی و کووالانسی، خواص آن ها و نحوه شناسایی آن ها ارائه شده است:

دانش خود را درباره پیوندهای یونی و کووالانسی آزمایش کنید

آیا فکر می کنید که تفاوت های بین پیوندهای یونی و کووالانسی را به خوبی درک کرده اید؟ دانش خود را با این آزمون ۱۰ سوالی آزمایش کنید.

پیوندهای یونی و کووالانسی

1. دو نوع اصلی پیوندهای شیمیایی، پیوندهای یونی و پیوندهای کووالانسی هستند.
2. یک پیوند یونی اساساً یک الکترون را به اتم دیگر حاضر در پیوند اهدا می کند، در حالی که الکترون ها در یک پیوند کووالانسی به طور مساوی بین اتم ها به اشتراک گذاشته می شوند.
3. تنها پیوندهای کووالانسی خالص بین اتم های یکسان رخ می دهد. معمولاً در این پیوندها کمی قطبیت وجود دارد (پیوند کووالانسی قطبی) که در آن الکترون ها به اشتراک گذاشته می شوند، اما بیشتر وقت خود را با یک اتم نسبت به اتم دیگر می گذرانند.
4. پیوندهای یونی بین فلز و غیر فلز تشکیل می شوند. پیوندهای کووالانسی بین دو غیر فلز شکل می گیرند.