سفید کننده خانگی کاربردهای زیادی دارد. این ماده برای از بین بردن لکه ها و ضدعفونی کردن سطوح مناسب است. همچنین در شرایط خاص، افزودن سفید کننده به آب می تواند روشی مؤثر برای ایجاد آب آشامیدنی سالم باشد. با این حال، دلیل وجود نماد سمی روی ظرف های سفید کننده و هشدارها برای دور نگه داشتن این ماده از حیوانات خانگی و کودکان، همین است. نوشیدن سفید کننده رقیق نشده می تواند کشنده باشد.

هشدار: آیا نوشیدن سفید کننده ایمن است؟

• هرگز نوشیدن سفید کننده رقیق نشده ایمن نیست! سفید کننده یک ماده شیمیایی خورنده است که بافت ها را آسیب می زند. نوشیدن سفید کننده باعث آسیب به دهان، مری و معده می شود، و می تواند فشار خون را کاهش دهد و به کما و حتی مرگ منجر شود.
• اگر کسی سفید کننده نوشید، بلافاصله با مرکز کنترل سموم تماس بگیرید.
• سفید کننده رقیق شده برای تصفیه آب آشامیدنی استفاده می شود. در این حالت، مقدار کمی سفید کننده به حجم زیادی آب اضافه می شود تا پاتوژن ها کشته شوند.

سفید کننده چیست؟

سفید کننده خانگی معمولی که در قوطی های یک گالنی (مانند کلروکس) فروخته می شود، شامل ۵.۲۵% هیپوکلریت سدیم در آب است. ممکن است مواد شیمیایی اضافی نیز به آن اضافه شود، به ویژه اگر سفید کننده معطر باشد. برخی فرمولاسیون های سفید کننده که معمولاً فروخته می شوند، دارای غلظت کمتری از هیپوکلریت سدیم هستند. علاوه بر این، انواع دیگری از عوامل سفید کننده نیز وجود دارد.

سفید کننده یک عمر مفید دارد، بنابراین مقدار هیپوکلریت سدیم به سن محصول و اینکه آیا به درستی باز و بسته شده بستگی دارد. به دلیل اینکه سفید کننده به شدت واکنش پذیر است، با هوا واکنش شیمیایی ایجاد می کند (غلظت هیپوکلریت سدیم در طول زمان کاهش می یابد).

اگر سفید کننده بنوشید چه اتفاقی می افتد؟

هیپوکلریت سدیم لکه ها را از بین می برد و ضدعفونی می کند زیرا یک عامل اکسیدکننده است. اگر بخارهای سفید کننده را استنشاق کنید یا آن را بلعید، بافت های شما اکسید می شوند. مواجهه ملایم از طریق استنشاق می تواند باعث سوزش چشم، گلو درد و سرفه شود. به دلیل خورندگی سفید کننده، در صورت تماس با آن، ممکن است سوختگی شیمیایی روی دست هایتان ایجاد شود مگر اینکه بلافاصله آن را بشویید. اگر سفید کننده بنوشید، بافت های دهان، مری و معده شما اکسید یا آسیب می بیند. سفید کننده همچنین می تواند باعث درد قفسه سینه، کاهش فشار خون، هذیان، کما و در نهایت ممکن است به مرگ منجر شود.

اگر کسی سفید کننده بنوشد چه کار باید کرد؟

اگر مشکوک هستید که کسی سفید کننده نوشیده، فوراً با مرکز کنترل سموم تماس بگیرید. استفراغ یکی از عوارض احتمالی نوشیدن سفید کننده است. با این حال، القای استفراغ پس از نوشیدن سفید کننده توصیه نمی شود زیرا این می تواند باعث تحریک و آسیب بیشتر به بافت ها شود و فرد را در معرض خطر استنشاق سفید کننده به ریه ها قرار دهد. کمک های اولیه برای بلعیدن سفید کننده معمولاً شامل دادن آب یا شیر به فرد آسیب دیده برای رقیق کردن ماده شیمیایی است.

نوشیدن آبلیمو رقیق شده می تواند یک مسئله کاملاً متفاوت باشد. افزودن مقدار کمی آبلیمو به آب برای قابل شرب کردن آن یک عمل رایج است. در این حالت، غلظت فقط به اندازه ای است که آب بوی و طعم کمی از کلر (مانند استخر شنا) داشته باشد اما باعث عوارض مضر برای سلامتی نمی شود. اگر سلامتی به طور منفی تحت تاثیر قرار گیرد، احتمالاً غلظت آبلیمو خیلی بالا است. از اضافه کردن آبلیمو به آب هایی که حاوی اسید هستند، مانند سرکه، خودداری کنید. واکنش بین آبلیمو و سرکه، حتی در محلول رقیق، بخارات تحریک کننده و بالقوه خطرناک کلر و کلرامین آزاد می کند.

بیشتر مردم در صورت دریافت کمک های اولیه فوری از نوشیدن آبلیمو (مسمومیت با هیپوکلاژیت سدیم) بهبود می یابند. با این حال، خطر سوختگی های شیمیایی، آسیب دائمی و حتی مرگ وجود دارد.

چه مقدار آبلیمو برای نوشیدن مناسب است؟

طبق گفته آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده (EPA)، آب آشامیدنی نباید بیشتر از چهار ppm (قسمت در میلیون) کلر داشته باشد. منابع آب شهری معمولاً بین 0.2 تا 0.5 ppm کلر ارائه می دهند. زمانی که آبلیمو به آب برای گندزدایی اضطراری اضافه می شود، به شدت رقیق است. دامنه رقیق سازی پیشنهادی مراکز کنترل بیماری شامل هشت قطره آبلیمو در هر گالن آب شفاف تا 16 قطره در هر گالن آب کدر است.

آیا می توانید برای گذر از تست مواد مخدر آبلیمو بنوشید؟

شایعات زیادی در مورد روش هایی برای غلبه بر تست مواد مخدر وجود دارد. به وضوح، ساده ترین راه برای موفقیت در تست این است که از اول مواد مخدر مصرف نکنید. اما، برخی افراد بعد از مصرف مواد مخدر به شدت ناامید شده و از خود می پرسند که آیا نوشیدن آبلیمو به آنها کمک می کند تا تست را پشت سر بگذارند.

شرکت کلروکس می گوید آبلیموهایش شامل آب، هیپوکلاژیت سدیم، کلرید سدیم، کربنات سدیم، هیدروکسید سدیم و پلی آکریلات سدیم است. این شرکت همچنین محصولاتی از آبلیمو معطر تولید می کند که شامل عطرها هستند. به طور کلی، آبلیمو نیز حاوی مقادیر کمی از ناخالصی ها است، که زمانی که شما از این محصول برای گندزدایی یا تمیز کردن استفاده می کنید، مسئله بزرگ تری نیست - اما این ناخالصی ها ممکن است در صورت مصرف سمی باشند.

هیچ یک از این مواد تشکیل دهنده آبلیمو به مواد مخدر یا متابولیت های آنها نمی چسبد و همچنین آنها را به گونه ای غیر فعال نمی کند که شما در تست مواد مخدر منفی شوید.

نتیجه گیری: نوشیدن آبلیمو به شما در گذر از تست مواد مخدر کمک نخواهد کرد و ممکن است شما را بیمار یا حتی کشته کند.