محققان بیش از پیش به این نتیجه می رسند که اندام های دیگر بدن با ایجاد رابطه با عملکرد مغز بر برداشت، شناخت و احساسات ما نفوذ دارند.
در همین راستا شیوه ای كه ذهن ما به ترس واكنش نشان می دهد و احساسات مربوط به آن را پردازش می كند با شیوه پردازش احساسات دیگر متفاوت است. به این ترتیب که چرخه قلب بر شیوه پردازش احساس ترس اثر می گذارد.

كسانی كه علاقه شخصی انگیزه آنها برای مطالعه ریاضی است مهارتشان هم در ریاضی بیشتر است. به این ترتیب نه ضریب هوشی و نه فشارهای خارجی مثل سختگیری والدین یا به دست آوردن نمرات بالا باعث ترقی افراد در ریاضی نمی شود.

تجزیه و تحلیل بیش از 3500 کودک آلمانی نشان داده بچه هایی كه در پایه پنجم با انگیزه و علاقه ریاضی می خوانند و استراتژی های یادگیری مؤثری را به كار می بندند در پایه هشتم جهشی را در یادگیری ریاضی تجربه می كنند. این درحالی است كه داشتن ضریب هوشی بالا این اثر را به جا نمی گذارد.

اعتیاد وضعیت و حالتی است که زمانی که یک فرد ماده ای (الکل، کوکائین، نیکوتین) را می بلعد یا مصرف می کند و یا درگیر فعالیتی (قمار) می شود بروز می کند که می تواند لذت بخش باشد اما استفاده مداوم از آنها اجباری می شود و با مسئولیت های زندگی عادی، مانند کار و یا ارتباطات و حتی سلامتی تداخل پیدا می کند. کسانی که اعتیاد پیدا می کنند ممکن است از این موضوع آگاه نباشند که رفتارشان خارج از کنترل است و باعث بروز مشکلاتی برای خودشان و دیگران می شود.

مطالعه ای كه بر روی شبكه های اجتماعی انجام شده نشان می دهد با وجود روند روبه رشد استفاده از رسانه های اجتماعی و تأثیر فزاینده آنها افراد هنوز دوستانشان را چهره به چهره انتخاب می كنند.
به این ترتیب حتی در عصر دیجیتال هم انسان ها دوستی هایشان را براساس تعامل شخصی بنا می كنند و هرچه محل زندگی شان به هم نزدیك تر باشد، بیشتر احتمال دارد كه با هم دوست شوند. درنتیجه بیشتر دوستانمان در جایی كه زندگی می كنیم تمركز یافته اند و وقتی بین محل زندگی مان فاصله می افتد تمركز دوستان هم كم می شود.

ممكن است تابه حال متوجه شده باشید كه وقتی مثبت فكر می كنید، آرام تر و پرانرژی تر می شوید درحالی كه در هنگام ناراحتی بیشتر احتمال دارد احساس خستگی و تنبلی كنید.
این احساسات تصادفی نیستند و افكار، نگرش ها و چشم انداز ما در زندگی به شدت بر وضعیت جسمانی مان اثرگذار است.
به گفته جیانینی استاماتاكیس استاد كالجی در سان فرانسیسكو،‌ دستگاه غدد درون ریز، شبكه ای از غدد است كه هورمون های مختلفی را به داخل جریان خون ترشح می كند. درواقع این سیستم نیروگاهی است كه حالات ما را تنظیم می كند.

انسان ها می توانند تغییر كنند. اما چگونه؟ این پرسشی است كه افراد زیادی به دنبال یافتن پاسخ آن هستند.
در كتابی به نام "تغییر مسیر" شیوه جالبی برای ایجاد تغییر در خود پیشنهاد شده است. تیموتی دی ویلسون استاد روانشناسی دانشگاه ویرجینیا در این كتاب با استناد به تحقیقات علمی ای كه انجام داده تكنیك ویرایش داستان را بهترین راه ایجاد تغییر در خود معرفی می كند. به گفته وی با تمركز بر تكنیك هایی كه به فرد كمك می كند با رفتارها و نگرش های بد مبارزه كند و درواقع با پیدا كردن راه های جدید و بهتر می توان تغییراتی روانی در او ایجاد كرد.

بسیاری از ما وقتی به سنین پیری –سن بیش از 65 سال- فكر می كنیم، آن چه به سرعت به ذهنمان خطور می كند مشكلات حافظه، كندی و كاهش توانایی در تصمیم گیری و مانند آن است.‌ دانشمندان می گویند این برداشت ها از سنین پیری ریشه در واقعیت دارد. چراكه دهه ها تحقیق اسناد قابل توجهی در زمینه تنزل سطح توانایی ها در نتیجه افزایش سن ارایه می دهد. نزول سطح توانایی ها شامل بسیاری از عملكردهای شناختی نظیر حافظه، توجه، زبان، و حتی قدرت استدلال و حل مسأله می شود. بنابراین‌ آیا همه ما با افزایش سن محكومیم كه استدلالی معیوب و پر از اشكال داشته باشیم؟

به كار بستن برنامه ای منسجم با هدف ایجاد مهارت های شخصیتی، احساسی و اجتماعی در دانش آموزان، بهبود قابل ملاحظه ای را در كیفیت كلی آموزش و پرورش به همراه دارد.
این نتیجه مطالعه ای است كه بر روی تعدادی از دانش آموزان مدارس هاوایی انجام شده. محققان از این مطالعه نتیجه گرفتند كه انجام فعالیت های سازمان یافته برای ساختن شخصیت دانش آموزان، بیش از قوانین سنتی تر یا سیاستگذاری های موجود در زمینه كنترل یا مجازات مشكلات رفتاری سودمند است. در این مطالعه تنها حدود یك ساعت در هفته از وقت آموزش و پرورش سنتی به برنامه ایجاد مهارت های شخصیتی، احساسی و اجتماعی در كودكان اختصاص یافت.

آیا جوامع انسانی بر مبنای ایده های نو و افكار متفاوت افراد خلاق به رونق و پیشرفت می رسد؟ پاسخ بیشتر ما به این پرسش مثبت است. اما یک تحقیق نشان داده با این كه بسیاری از افراد در ظاهر می گویند برای خلاقیت ارزش قایلند و حتی از كسانی در بین خودشان كه تخیل بیشتری دارند تعریف می كنند اما این از ته دل نیست.
دلیلی كه محققان می آورند این است كه افراد مایل نیستند با مخاطرات همراه با ابداعات مواجه شوند. در واقع براساس یك قانون عام، ما انسان ها نامشخص بودن، بلاتكلیفی و عدم قطعیت را دوست نداریم و این موضوعات ما را مضطرب می كند. به طوركلی جهان مكان بسیار مبهمی است و بنابراین ما به سختی تلاش می كنیم تا جایی كه می توانیم از ابهامات بكاهیم. این كار را هم با تكرار انتخاب های همیشگی و انتخاب هایی كه وضع موجود را حفظ می كنند انجام می دهیم.

آیا با اندازه گیری دمای دست افراد می توان طبیعت آنها را تشخیص داد؟ این پرسشی است كه براساس عقیده عامیانه «دستان سرد، قلب گرم» مطرح شده. براساس این ایده افرادی كه معمولاً دستانشان سرد است شخصیت های واقعاً مهربان و دوست داشتنی ای دارند. اما قرینه ای برای این برداشت وجود ندارد. یعنی مشهور نیست كه افرادی كه دستانی گرم دارند قلب های سردی دارند. آنها تنها افرادی هستند كه دمای بدنشان در حدود 98.6 درجه فارنهایت (37 درجه سانتی گراد) است.

تروما صدمه روانی ناشی از شوك پس از یك حادثه یا واقعه خشونت بار و به طوركلی تجربه ای دشوار در زندگی افراد است. تجربه رشد روانی پس از تروما هم ظاهراً می تواند پس از نوعی آسیب شدید روانی یا تروما رخ دهد. به این ترتیب رشد پس از تروما مستلزم تجربه یك زندگی دشوار مثل دست و پنجه نرم كردن با سرطان است.
گفته می شود این تجربه می تواند باعث ایجاد تحولی روحی و روانی در فرد شود و چشم انداز مثبت تری در هنگام مواجهه با وقایع زندگی در وی ایجاد كند. اما تحقیقاتی كه در سال های اخیر انجام شده تاحدی خلاف این نظر را ثابت می كند.

كتاب هایی كه درباره افراد دارای اختلالات شخصیتی و رفتار جامعه ستیزانه نوشته می شود اغلب مخاطبان زیادی دارد و فیلم های داستانی زیادی درباره این گونه افراد ساخته شده است. از افراد جامعه ستیز رفتارهایی نظیر پرخاشگرایانه، منحرف، جنایتكارانه و اعمال غیراخلاقی بدون احساس ندامت یا همدلی سر می زند.
یكی از جذاب ترین كتاب هایی كه اخیراً درباره افراد جامعه ستیز منتشر شده مولكول اخلاق نام دارد.