ذهن سه سیستم دارد: هوشیار، نیمه هوشیار و ناخودآگاه. این اصطلاحات کدام به کدامند؟ کدام اصطلاح صحیح است؟ آیا با هم یکی هستند یا با هم تفاوت دارند؟ چه تفاوتی بین ذهن نیمه هوشیار و ذهن ناخودآگاه وجود دارد؟ جالب است که حتی برخی از کارشناسان حوزه روانشناسی هم درگیر ارایه تعریف از این اصطلاحات هستند و اغلب هم آنها را به اشتباه مورد استفاده قرار می دهند.
روانشناسی به نام ریچارد وایزمن تحقیقی درباره خوش شانسی و بدشانسی انجام داده و در نهایت تعجب به این نتیجه رسیده که واقعاً بعضی از افراد مرتب شانس می آورند درحالی که در مورد برخی دیگر برعکس آن صادق است. به عنوان مثال فردی به خاطر مواجه شدن با فردی دیگر شغل مناسبی به دست می آورد و دیگری چندین بار تصادف می کند و با افرادی نامناسب درگیر روابطی ناهنجار می شود. وایزمن در تحقیقش کوشید بفهمد واقعاً این بازی شانس است که به نفع یکی و به ضرر دیگری وارد عمل می شود یا این که شانس آوردن دلایل دیگری دارد.
گونه های مهاجم که به نام هایی مانند گونه های بیگانه نیز شناخته می شوند، گونه های غیر بومی یک اکوسیستم هستند که اکوسیستمی که در آن مستقر می شوند را به طور قابل توجهی تغییر می دهند و یا در آن اختلال ایجاد می کنند.
اسیدهای آمینه نقش حیاتی در زیستشناسی، بیوشیمی و پزشکی ایفا میکنند. آنها به عنوان بلوکهای سازنده پلیپپتیدها و پروتئینها شناخته میشوند، مولکولهایی که ساختار و عملکرد سلولها را تعیین میکنند.
در فاصلهی ۳۰۰ سال نوری زمین، ستارهای به اسم HIP68468 قرار دارد؛ این ستاره شباهت زیادی به خورشید دارد و میتواند آیندهی خورشید را به نمایش بگذارد. تیمی از ستارهشناسها که چندین سال است در حال پایش این ستاره هستند، در مطالعهی جدید خود، اعلام کردند ستارهی یادشده در گذشته سیارههای مجاور خود را بلعیده است. آنچه سبب نتیجهگیری اخیر آنها شده است، مقدار لیتیوم موجود در ستارهی HIP68468 است؛ مقدار این فلز ۴ برابر چیزی است که از ستارهای به قدمت ۶ میلیارد سال میتوان انتظار داشت. از آنجا که ستارهها معمولا لیتیوم خود را میسوزانند، از اینرو مقدار مازاد این عنصر در ستارهی یادشده در کنار وجود فلزات مقاوم در برابر حرارتی که بهطور معمول در سیارههای سنگی یافت میشوند، تنها از طریق بلعیدهشدن سیارهها توسط این ستاره قابل توجیه هستند.