گونه های مهاجم که به نام هایی مانند گونه های بیگانه نیز شناخته می شوند، گونه های غیر بومی یک اکوسیستم هستند که اکوسیستمی که در آن مستقر می شوند را به طور قابل توجهی تغییر می دهند و یا در آن اختلال ایجاد می کنند.
تغییرات آب و هوایی تركیب پوشش گیاهی در 49 درصد از سطح خشكی های زمین را تا پایان قرن حاضر میلادی تغییر خواهد داد. به این ترتیب اكوسیستم های موجود در زمین نیز دچار دگرگونی های زیادی خواهد شد.
به این ترتیب که تغییرات آب و هوایی 37 درصد اكوسیستم خشكی های زمین مثل تندرا، جنگل یا علفزار را تا سال 2100 از نوعی به نوعی دیگر تبدیل خواهد كرد.
این تعویض و دگرگونی پوشش گیاهی احتمال دارد بر زندگی حشرات و به طوركلی جانورانی كه در این اكوسیستم ها زندگی می كنند اثر بگذارد. چراكه این جانوران به نحوی تكامل پیدا كرده اند تا میان گونه های گیاهی بخصوصی و درون محدوده خاصی از لحاظ میزان دما و بارش زندگی كنند.
گیاهانی كه در هنگام رقابت برای به دست آوردن نور مبارزه را به همسایگان بزرگترشان می بازند و در سایه آنها قرار می گیرند باز هم میدان را خالی نمی كنند. آنها با طولانی كردن سریع شاخه ها و امتداد دادن برگ هایشان به جانب خورشید خود را با این شرایط وفق می دهند. این واكنش سندرم اجتناب از سایه نامیده می شود.
با وجود گرم شدن هوا، میزان كربن ذخیره شده به وسیله گیاهان كاهش یافته است. یعنی ممكن است ظرفیت گیاهان برای جذب كربن و نقشی كه به عنوان مخزن كربن ایفا می كنند رو به تنزل باشد.
در طول دهه های اخیر همزمان با بالا رفتن دمای هوا، مقدار كربنی كه از جو وارد توده زیستی گیاهان شده افزایش یافته است. اما براساس یک مطالعه در یك دهه اخیر این روند معكوس شده است. این در حالی است كه این دهه از نظر میزان افزایش دما ركورد زده است.