نظریه مکان مرکزی، یک نظریه فضایی در جغرافیای شهری است که به دنبال تبیین دلایل الگوهای توزیع، اندازه و تعداد شهرها و شهرک‌ها در سراسر جهان است. این نظریه، چارچوبی را فراهم می‌کند تا این مناطق از نظر تاریخی و الگوهای مکانی امروزی مورد مطالعه قرار گیرند. به بیان ساده، این نظریه به ما کمک می‌کند تا درک کنیم چرا شهرها و روستاها با اندازه‌های مختلف در مکان‌های خاصی قرار گرفته‌اند.

سدیم هیدروکسید یا همان سود سوزآور (NaOH) یکی از نام های رایج برای این ترکیب است که به عنوان لای نیز شناخته می شود. نام رایج آن به خاطر هویت شیمیایی آن به عنوان هیدرات سدیم و خاصیت خورندگی اش است. در فرم خالص، سود سوزآور یکجامدمومی و سفید رنگ است. این ترکیب به راحتی آب را جذب کرده و محلول های آبی تشکیل می دهد. سود سوزآور تجاری یا سدیم هیدروکسید اغلب به صورت مانوهیدرات سدیم هیدروکسید (NaOH·H2O) موجود است.

جرم اتمی، که با نام وزن اتمی نیز شناخته می‌شود، میانگین جرم اتم‌های یک عنصر است. این مقدار با در نظر گرفتن فراوانی ایزوتوپ‌های مختلف آن عنصر در طبیعت محاسبه می‌شود.

یخ خشک، دی اکسید کربنی است که در دمای بسیار پایین (-109.3 درجه فارنهایت یا -78.5 درجه سلسیوس) به صورتجامدوجود دارد. این ماده مشخصه هایی دارد که آن را از سایر مواد خنک کننده متمایز می کند. با وجود اینکه یخ خشک به طور طبیعی تبدیل به گاز می شود (پدیده ای به نام تصعید)، هیچ مرحله مایع در این فرآیند وجود ندارد. به همین دلیل، یخ خشک به شدت می تواند بر روی بافت های انسانی تأثیر بگذارد و در صورتی که به درستی با آن رفتار نشود، خطرناک باشد.

واژه "pluvial" که ریشه لاتین دارد، به معنای باران است. از این رو، دریاچه‌های بارانی اغلب به عنوان دریاچه‌های بزرگی شناخته می‌شوند که در گذشته بر اثر بارندگی‌های شدید و تبخیر کم به وجود آمده‌اند. اما در جغرافیا، وجود یک دریاچه بارانی باستانی یا بقایای آن، نشان‌دهنده دورانی است که اقلیم جهان با شرایط امروزی تفاوت چشمگیری داشته است. در طول تاریخ، چنین تغییراتی مناطق خشک را به مکان‌هایی با شرایط آب و هوایی فوق‌العاده مرطوب تبدیل کرده‌اند. امروزه نیز دریاچه‌های بارانی وجود دارند که اهمیت الگوهای آب و هوایی مختلف را برای یک منطقه نشان می‌دهند.