زمانی هدف نظام آموزشی آن بود که کارمندان خوبی پرورش دهد. ولی با ورود به قرن 21 نظام های آموزشی هدف دیگری را دنبال می کنند.

در عصر جدید عمر مشاغل گاهی به ده سال هم نمی رسد. برای همین نیروهایی که در مدرسه و دانشگاه پرورش می یابند باید انعطاف پذیری لازم را داشته باشند که با 60 ساعت آموزش مهارت های جدیدی بیاموزند و وارد شغل جدیدی شوند. به همین دلیل بر اساس شیوه های جدید آموزشی در دنیا، دیگر نظام های آموزشی انبوهی از اطلاعات ریز را آموزش نمی دهند و شیوه حافظه محوری را کنار گذاشته اند. بلکه توانایی حضور ذهن، تشخیص، انتخاب، استدلال و مشارکت را می آموزند. در عصر جدید کسانی که می خواهند وارد بازار کار شوند باید توانایی مناظره، تمرکز و گزینش اطلاعات را داشته باشند. به این ترتیب از این توانایی برخوردار می شوند که به عنوان مثال با رجوع به اینترنت اطلاعات مورد نیازشان را تأمین کنند و خود را در هر زمانی با مقتضیات حرفه خودشان و یا هر حرفه جدیدی که می خواهند وارد آن شوند وفق دهند.

گاهی با ورود به برخی بیمارستان های مجهز و مدرن، احساس نگرانی ما با دیدن معماری جذاب (داخلی و خارجی)، تمیزی، پاسخ گویی کارکنان و به طور کلی سیستم خدمات رسانی تا اندازه ای کم می شود و شاید تحت تأثیر چنین محیط هایی هم قرار بگیریم. حتی در صورتی که به دلیل بیماری خود یا دیگری ناچار به توقف چند ساعته یا چند روزه در چنین بیمارستان هایی شویم، ممکن است احساس ناخوشایند ناشی از بیمار بودن یا همراهی با بیمار، جای خود را به تجربه اقامت در جایی هم چون یک هتل لوکس بدهد. البته این موضوع در مورد زایشگاه ها که افراد بستری در آن (با وجود دشواری زایمان) در اصل بیمار به حساب نمی آیند، می تواند کاربردهای بیشتری داشته باشد.

نقشه : موقّتاً ضرب و تقسیم را کنار می گذاریم و این هفته روی جمع و تفریق متمرکز می شویم. به خاطر داشته باشید که معمولاً جمع آسان تر از تفریق است. بنابراین هر جا که ممکن باشد باید تفریق را به کمک جمع انجام دهید. مثلاً برای تفریق 27 از 50 باید ببینید که " 27 با چه جمع شود برابر 50 می شود ؟ " به علاوه جمع کردن از چپ به راست یا جمع کردن " هم زمان همه ی رقم ها " معمولاً سریعتر از آن است که ابتدا یکان ها و بعد دهگان ها را جمع کنیم. چند مثال می زنیم. 

ما روزانه چیزهایی را تجربه می کنیم كه با هم بسیار متفاوتند و طبیعی است که آن چه را كه دوست داریم یا ارزشمندتر می دانیم بعداً بهتر می توانیم به یاد آوریم.
به این ترتیب برخی از خاطرات در تمام عمر هم به یادمان می مانند درحالی كه بقیه به سرعت فراموش می شوند. دلیل این وضعیت آن است كه خاطره ها در طول مدت خواب برایمان تكرار می شوند و همین آنها را تثبیت می كند و بر آن چه بعدها به یاد می آوریم اثر می گذارد.