یکی از دلایلی که دایناسورها برای ما جذاب شده اند اندازه بزرگ آنها است. وزن دایناسورهای گیاهخواری مانند دیپلودوکوس و براکیوزاروس در حدود 50 تن و وزن تیرانوسور رکس 7 تا 8 تن بوده است. از شواهد فسیلی چنین برمی آید که از هر نظر که دایناسورها را با جانوران دیگر مقایسه کنیم، چه از لحاظ گونه و چه تک به تک، دایناسورها از همه جانورانی که تاکنون بر روی زمین زندگی کرده اند بزرگ تر بوده اند. (استثنا در این زمینه نسل خاصی از کوسه های های ماقبل تاریخ، نهنگ ماقبل تاریخ و خزندگان دریایی مانند ایکتیوسور و پلیوسور بوده اند. این جانوران حجم عظیمی داشته اند و در آب شناور بوده اند.)
زیست شناسان و دیرینه شناسان به دنبال توضیح این موضوع هستند که چرا دایناسورها به این اندازه غول پیکر بوده اند. در این مطلب به چند نظریه درباره اندازه بزرگ دایناسورها پرداخته می شود

احتمالاً شنیده اید که در حین خواب مراحلی را پشت سر می گذارید. این حرف به این معنا است که وقتی خوابید هنوز چیزهایی در درون سرتان می گذرد و مغزتان فعالیت می کند.
اختراع دستگاهی که نوارمغزی می گیرد به دانشمندان اجازه داده با روشی جدید به مطالعه خواب بپردازند. در طول دهه 1950 میلادی دانشجویی به نام یوجین اسرینسکی (Eugene Aserinsky) از این وسیله برای کشف آن چه امروزه به عنوان خواب REM شناخته می شود استفاده کرد. مطالعات بیشتر نشان داد که انسان حین خواب مراحلی را پشت سر می گذارد. دستگاه نوار مغزی در هر یک از مراحل خواب وجود امواج مغزی متفاوتی را نشان داد.