عطف و فصل از بنیادی‌ترین عملگرهای منطق گزاره‌ای هستند که برای ساخت گزاره‌های مرکب از گزاره‌های ساده به کار می‌روند. عطف با نماد \(p\land q\) نشان داده می‌شود و تنها زمانی درست است که هر دو گزاره \(p\) و \(q\) درست باشند. فصل با نماد \(p\lor q\) نشان داده می‌شود و در منطق گزاره‌ای کلاسیک زمانی درست است که دست‌کم یکی از دو گزاره درست باشد؛ بنابراین حالت درست بودن هم‌زمان هر دو گزاره نیز در آن قرار می‌گیرد.

در این مقاله تعریف دقیق عطف و فصل، نمادگذاری، جدول ارزش، خواص مهم، قوانین دمورگان، تفاوت فصل منطقی با «یا»ی انحصاری، تقدم عملگرها، روش تحلیل گزاره‌های مرکب و مثال‌های حل‌شده از ساده تا ترکیبی بررسی می‌شود.