ناسا به عنوان بزرگ‌ترین سازمان فضایی جهان، پروژه‌های متعددی برای ارسال افراد به کره‌ی مریخ دارد. به منظور انجام چنین پروژه‌هایی، این سازمان باید بتواند شرایط جوی و آب و هوایی مناطق فرود افراد را پیش‌بینی کند تا از وقوع حوادث ناخواسته جلوگیری شود. این سازمان یک قدم به پیش‌بینی شرایط آب و هوایی نزدیک‌تر شده است و توانسته ساختار مناطق طوفانی این سیاره را ترسیم کند.
اگر یک اسب را داخل آب بیندازید، شنا می‌کند. یک گرگ، یک جوجه تیغی و حتی یک خرس گریزلی هم همینطور. شاید اینحیواناتشناگران ماهری نباشند و خیلی زود خسته شوند، اما بلافاصله هم به ته دریاچه یا رودخانه فرو نمی‌روند و غرق نمی‌شوند. به همین دلیل، این سوال که آیا دایناسورها می‌توانستند شنا کنند، ذاتاً سوال جذابی نیست. به احتمال زیاد، دایناسورها هم حداقل کمی شنا بلد بودند، در غیر این صورت، با تمام حیوانات خشکی‌زیتاریخحیات روی زمین تفاوت داشتند. جالب اینجاست که تحقیقات نشان داده دایناسوری به نام اسپینوساروس (Spinosaurus) شناگر فعالی بوده و حتی ممکن است طعمه خود را زیر آب تعقیب می‌کرده است.
تقریباً تمامی فلزات در مواجهه با مواد خاصی مانند اکسیژن، گوگرد و نمک موجود در هوا یا آب، دچار یک تغییر شیمیایی می‌شوند که به مرور زمان از استحکام و یکپارچگی آنها می‌کاهد. این پدیده که به آن خوردگی (Corrosion) گفته می‌شود، می‌تواند انواع مختلفی داشته باشد و خسارات جبران‌ناپذیری به بار آورد.
پرتو گاما یکی از جذاب ترین و پرانرژی ترین اشکال تابش در جهان است که نقش مهمی در درک ما از فیزیک هسته ای و کیهان شناسی ایفا می کند. این پرتوها که از واپاشی هسته های اتمی ساطع می شوند، دارای بالاترین انرژی و کوتاه ترین طول موج در طیف الکترومغناطیسی هستند. از کشف آن توسط پل ویلارد در سال ۱۹۰۰ تا کاربردهای گسترده اش در پزشکی، صنعت و نجوم، پرتو گاما همواره موضوعی جذاب برای دانشمندان و محققان بوده است. در این مطلب، به بررسی تاریخچه، منابع طبیعی، تفاوت ها و کاربردهای این پرتو مرموز و پرانرژی می پردازیم.
در تصویر ترسیمی که به تازگی منتشر شده است سیاه‌چاله‌ی میانی کهکشان راه شیری را می‌بینیم که با دایره‌ای از مواد به هم پیوسطه در بر گرفته شده است. خط‌های آبی نشان‌دهنده‌ی میدان مغناطیسی هستند. تلسکوپ افق رویداد (The Event Horizon Telescope) این میدان‌های مغناطیسی را برای نخستین بار با رزولوشنی به اندازه‌ی ۶ واحد افق رویداد (به اندازه‌ی ۶ شعاع شواردزشیلد) دریافت کرده است. مشاهده می‌شود که میدان‌ها به شکل دایره‌های نامرتب با حلقه‌های درهم آمیخته شده و پیچیدگی‌هایی همانند رشته‌های ماکارونی درهم پیچیده هستند. در برابر این پدیده، قسمت‌های دیگر تصویر، الگوهای بسیار سازمان‌یافته‌تری داشتند که گفته می‌شود باریکه‌های جریان به زنگ زرد در این نواحی درست شده‌اند.
در دنیای دیرینه‌شناسی، کمتر موضوعی به اندازه طبقه‌بندی ددپایان (Theropods) چالش‌برانگیز و گیج‌کننده است. ددپایان، دایناسورهای دوپای عمدتاً گوشت‌خواری بودند که از آرکوسورها در دوره تریاس پسین تکامل یافتند و تا پایان دوره کرتاسه، یعنی زمانی که دایناسورها منقرض شدند، به حیات خود ادامه دادند.
