عامل مشترک یکی از بنیادی‌ترین مفاهیم در جبر و نخستین روش‌هایی است که برای تجزیه و فاکتورگیری عبارت‌های جبری به کار می‌رود. در این روش، بخشی که در همه جمله‌های یک عبارت مشترک است شناسایی و از پرانتز خارج می‌شود. این کار در واقع استفاده از خاصیت توزیعی ضرب در جهت معکوس است.
برای پیدا کردن بهترین عامل مشترک معمولاً باید بزرگ‌ترین مقسوم‌علیه مشترک ضرایب و کمترین توان مشترک هر متغیر را در نظر گرفت. سپس هر جمله بر عامل مشترک تقسیم می‌شود و حاصل‌ها داخل پرانتز قرار می‌گیرند. این روش علاوه بر ساده‌سازی عبارت‌ها، در تجزیه چندجمله‌ای‌ها، ساده‌کردن کسرهای جبری و حل برخی معادلات نیز نقش مهمی دارد.