پایه اصلی نانوبادی ها در سال 1992 کشف شد و اولین بار در خانواده شتران (Camelidae) مشاهده شد. نانوبادی ها رده جدیدی از پروتئین های درمانی اند که از زنجیره سنگین و متغیر آنتی بادی ها به دست می آید. این قطعات کوچک پروتئینی در غیاب زنجیره سبک به طورکامل تکامل یافته اند. ترکیب ویژگی های خوب آنتی بادی های مونوکلونال معمولی و مولکول های کوچک دارویی در نانو بادی ها جمع شده است.
آنها به جز در شترها و لاماها (شتر بی کوهان آمریکای جنوبی) در هیچ یک از گونه های پستانداران مشاهده نمی شوند.

 میزان مصرف انواع ظروف پلیمری در بسته بندی مواد غذایی افزایش پیدا کرده و برای همین بررسی مواد تشکیل دهنده آنها و اثراتشان بر سلامت انسان هم اهمیت پیدا کرده است. چراکه موادی از سطح مواد بسته بندی به غذا منتقل می شوند. این مواد، مواد مهاجر نامیده می شوند. مواد مهاجر می توانند بر کیفیت محصولات غذایی اثر بگذارند و در خواص چشایی آنها تغییراتی به وجود آورند.
مواد مهاجر با ورود به بدن می توانند مشکلات متعددی به وجود آورند. به عنوان مثال انواع سرطان ها را ایجاد کنند، بر فعالیت غدد درون ریز تأثیر بگذارند و باعث ایجاد مشکلات ژنتیکی شوند. این قبیل عوارض با تراکم این مواد در بدن در دراز مدت بروز می کنند به خاطر همین چندان مورد توجه قرار نگرفته اند ولی به هر حال لازم است با رعایت اصولی از خطرات بالقوه آنها در امان بمانیم.