قلب، یک عضو فوق العاده است. اندازه اش به اندازه یک مشت بسته می باشد و وزنش حدود ۱۰.۵ اونس است و شکلی مخروطی دارد. قلب به همراه سیستم گردش خون وظیفه تأمین خون و اکسیژن را برای تمام نقاط بدن به عهده دارد. این عضو در قفسه صدری و دقیقاً در پشت استخوان سینه، بین ریه ها و بالای دیافراگم قرار دارد. قلب درون یک کیسه پر از مایع به نام پری کاردیوم قرار دارد که وظیفه حفاظت از این عضو حیاتی را بر عهده دارد.

لایه های دیواره قلب

دیواره قلب از بافت همبند، اندوتلیوم و عضله قلبی تشکیل شده است. عضله قلبی این امکان را فراهم می کند که قلب منقبض شده و ضربان آن هماهنگ شود. دیواره قلب به سه لایه تقسیم می شود: اپی کاردیوم، میوکاردیوم و اندوکاردیوم.

• اپی کاردیوم: لایه محافظ بیرونی قلب.
• میوکاردیوم: لایه میانی عضلانی دیواره قلب.
• اندوکاردیوم: لایه داخلی قلب.

اپی کاردیوم

اپی کاردیوم (اپی کاردیم) لایه بیرونی دیواره قلب است. این لایه همچنین به عنوان پری کاردیوم احشایی شناخته می شود زیرا لایه داخلی پری کاردیوم را تشکیل می دهد. اپی کاردیوم عمدتاً از بافت همبند آزاد تشکیل شده است و شامل الیاف الاستیک و بافت چربی است. وظیفه اپی کاردیوم حفاظت از لایه های داخلی قلب و همچنین کمک به تولید مایع پری کاردی است. این مایع، حفره پری کاردی را پر کرده و به کاهش اصطکاک بین غشای پری کاردی کمک می کند. همچنین در این لایه قلبی، عروق خونی کرونر وجود دارند که دیواره قلب را به خون می رسانند. لایه داخلی اپی کاردیوم در تماس مستقیم با میوکاردیوم است.

میوکاردیوم

میوکاردیوم (میوکاردیم) لایه میانی دیواره قلب است. این لایه از الیاف عضلانی قلبی تشکیل شده است که انقباض قلب را امکان پذیر می سازد. میوکاردیوم ضخیم ترین لایه دیواره قلب است و ضخامت آن در بخش های مختلف قلب متغیر است. میوکاردیوم بطن چپ دارای بیشترین ضخامت است زیرا این بطن مسئول ایجاد قدرت مورد نیاز برای پمپاژ خون اکسیژن دار از قلب به سایر بخش های بدن است. انقباضات عضلات قلب تحت کنترل سیستم عصبی محیطی است که وظایف غیرارادی از جمله ضربان قلب را هدایت می کند.

کنش های قلب به وسیله الیاف عضلانی خاصی به نام الیاف میوکاردی ممکن است. این خوشه های الیاف شامل بسته های دهلیزی-بطنی و الیاف پورکینژه هستند که سیگنال های الکتریکی را به سمت بطن ها منتقل می کنند. این سیگنال ها باعث انقباض الیاف عضلانی در بطن ها می شوند.

اندوکاردیوم

این یک میکروگراف الکترونی رنگی کاذب است که تجمع گلبول های قرمز خون را روی اندوکاردیوم، پوشش داخلی قلب، نشان می دهد.

اندوکاردیوم (اندوکاردیوم) لایه نازک داخلی دیواره قلب است. این لایه، حفره های داخلی قلب را پوشش می دهد و همچنین دریچه های قلب را می پوشاند و با اندوتلیوم عروق خونی بزرگ در تماس است. اندوکاردیوم ای أَتْریا قلب از بافت عضله صاف و الیاف الاستیک تشکیل شده است. عفونت اندوکاردیوم می تواند منجر به وضعیتی به نام اندوکاردیت شود. اندوکاردیت معمولاً نتیجه عفونت دریچه های قلب یا اندوکاردیوم توسط نوعی باکتری، قارچ یا سایر میکروب ها است. اندوکاردیت یک وضعیت جدی است که می تواند کشنده باشد.