قطر، روزگاری تحت‌الحمایه فقیر بریتانیا که بیشتر به خاطر صنعت مرواریدش شناخته می‌شد، اکنون ثروتمندترین کشور جهان است. سرانه تولید ناخالص داخلی این کشور بیش از 100,000 دلار است. این کشور به عنوان یک رهبر منطقه‌ای در خلیج فارس و شبه جزیره عربستان، به طور منظم در اختلافات بین کشورهای همسایه میانجیگری می‌کند و همچنین خانه شبکه خبری الجزیره است. قطر مدرن در حال تنوع بخشیدن به اقتصاد خود از اتکا به نفت است و در صحنه جهانی جایگاه ویژه‌ای پیدا می‌کند.

اطلاعات سریع درباره قطر

• نام رسمی: دولت قطر
• پایتخت: دوحه
• جمعیت: 2,363,569 نفر (2018)
• زبان رسمی: عربی
• واحد پول: ریال قطر (QAR)
• نوع حکومت: پادشاهی مطلقه
• آب و هوا: خشک؛ زمستان‌های معتدل و دلپذیر؛ تابستان‌های بسیار گرم و مرطوب
• مساحت کل: 11,586 کیلومتر مربع
• بلندترین نقطه: تویر الحمیر با 103 متر ارتفاع
• پایین‌ترین نقطه: خلیج فارس در سطح دریا

حکومت در قطر

نظام حکومتی قطر، پادشاهی مطلقه است که توسط خاندان آل ثانی اداره می‌شود. امیر کنونی، تمیم بن حمد آل ثانی است که در 25 ژوئن 2013 به قدرت رسید. فعالیت احزاب سیاسی در این کشور ممنوع است و قوه مقننه مستقلی وجود ندارد. پدر امیر کنونی وعده برگزاری انتخابات آزاد پارلمانی در سال 2005 را داده بود، اما این انتخابات به طور نامحدود به تعویق افتاده است.

قطر دارای مجلس شورا است که تنها نقش مشورتی دارد. این مجلس می‌تواند پیش‌نویس قوانین را تهیه و پیشنهاد دهد، اما تصویب نهایی تمام قوانین بر عهده امیر است. قانون اساسی سال 2003 قطر، انتخابات مستقیم 30 نفر از 45 عضو مجلس را الزامی کرده است، اما در حال حاضر، همه آنها منصوب امیر هستند.

جمعیت قطر

جمعیت قطر در سال 2018 حدود 2.4 میلیون نفر تخمین زده شده است. این کشور دارای شکاف جنسیتی قابل توجهی است، به طوری که 1.4 میلیون نفر مرد و تنها 500,000 نفر زن هستند. این امر ناشی از ورود گسترده کارگران مهمان خارجی است که عمدتاً مرد هستند.

افراد غیر قطری بیش از 85٪ از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند. بزرگترین گروه‌های قومی در میان مهاجران عبارتند از: عرب‌ها (40٪)، هندی‌ها (18٪)، پاکستانی‌ها (18٪) و ایرانی‌ها (10٪). تعداد زیادی کارگر نیز از فیلیپین، نپال و سریلانکا در این کشور حضور دارند.

زبان‌ها در قطر

زبان رسمی قطر عربی است و گویش محلی به عنوان عربی قطری شناخته می‌شود. انگلیسی یک زبان مهم در تجارت است و برای ارتباط بین قطری‌ها و کارگران خارجی استفاده می‌شود. زبان‌های مهم مهاجران در قطر شامل هندی، اردو، تامیل، نپالی، مالایایی و تاگالوگ است.

مذهب در قطر

اسلام دین اکثریت در قطر است و تقریباً 68 درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهد. بیشتر شهروندان قطری مسلمان سنی هستند و به فرقه بسیار محافظت‌کار وهابی یا سلفی تعلق دارند. حدود 10 درصد از مسلمانان قطری شیعه هستند. کارگران مهمان از سایر کشورهای مسلمان نیز عمدتاً سنی هستند، اما 10 درصد از آنها نیز شیعه هستند، به ویژه کسانی که از ایران آمده‌اند.

سایر کارگران خارجی در قطر هندو (14 درصد از جمعیت خارجی)، مسیحی (14 درصد) و بودایی (3 درصد) هستند. هیچ معبد هندو یا بودایی در قطر وجود ندارد، اما دولت به مسیحیان اجازه می‌دهد در کلیساهایی که در زمین اهدایی دولت ساخته شده‌اند، مراسم مذهبی خود را برگزار کنند. با این حال، کلیساها باید نامحسوس باقی بمانند و هیچ زنگ، مناره یا صلیبی در نمای بیرونی ساختمان نداشته باشند.

جغرافیای قطر

قطر شبه جزیره‌ای است که از سمت عربستان سعودی به سمت شمال در خلیج فارس امتداد دارد. مساحت کل آن 11,586 کیلومتر مربع است. طول خط ساحلی آن 563 کیلومتر و مرز آن با عربستان سعودی 60 کیلومتر است. زمین‌های قابل کشت تنها 1.21 درصد از مساحت آن را تشکیل می‌دهند و تنها 0.17 درصد آن زیر کشت دائمی است.

بیشتر قطر دشت بیابانی شنی کم ارتفاع است. در جنوب شرقی، نواری از تپه‌های شنی بلند، دهانه خلیج فارس به نام خور العدید یا "دریای درون‌مرزی" را احاطه کرده است. بلندترین نقطه آن تویر الحمیر با ارتفاع 103 متر است. پایین‌ترین نقطه آن سطح دریا است.

آب و هوای قطر در ماه‌های زمستان معتدل و دلپذیر و در طول تابستان بسیار گرم و خشک است. تقریباً تمام میزان اندک بارش سالانه در طول ژانویه تا مارس اتفاق می‌افتد و در مجموع حدود 50 میلی‌متر (2 اینچ) است.

اقتصاد قطر

اقتصاد قطر که زمانی به ماهیگیری و صید مروارید وابسته بود، اکنون بر پایه محصولات نفتی استوار است. در واقع، این کشور که زمانی آرام بود، اکنون ثروتمندترین کشور جهان است. سرانه تولید ناخالص داخلی آن 102,100 دلار است (در مقایسه، سرانه تولید ناخالص داخلی ایالات متحده 52,800 دلار است).

ثروت قطر تا حد زیادی بر صادرات گاز طبیعی مایع استوار است. نکته قابل توجه این است که 94 درصد از نیروی کار را کارگران مهاجر خارجی تشکیل می‌دهند که عمدتاً در صنایع نفت و ساخت و ساز مشغول به کار هستند.

تاریخچه قطر

احتمالاً انسان‌ها حداقل از 7500 سال پیش در قطر زندگی می‌کرده‌اند. ساکنان اولیه، مانند قطری‌ها در طول تاریخ ثبت شده، برای امرار معاش خود به دریا وابسته بودند. یافته‌های باستان‌شناسی شامل سفال‌های نقاشی شده که از بین النهرین تجارت می‌شدند، استخوان‌ها و تله‌های ماهی و ابزارهای سنگی است.

در دهه 1700، مهاجران عرب در امتداد سواحل قطر ساکن شدند تا به صید مروارید بپردازند. آنها تحت حکومت طایفه بنی خالد بودند که سواحل را از جنوب عراق کنونی تا قطر کنترل می‌کردند. بندر زباره به پایتخت منطقه‌ای بنی خالد و همچنین یک بندر ترانزیتی مهم برای کالاها تبدیل شد.

بنی خالد در سال 1783 شبه جزیره را از دست دادند، زمانی که خانواده آل خلیفه از بحرین قطر را تصرف کردند. بحرین مرکز دزدی دریایی در خلیج فارس بود و مقامات شرکت هند شرقی بریتانیا را خشمگین کرد. در سال 1821، BEIC یک کشتی برای نابودی دوحه فرستاد تا انتقام حملات بحرینی‌ها به کشتی‌های بریتانیایی را بگیرد. قطری‌های سردرگم از شهر ویران شده خود گریختند و نمی‌دانستند چرا انگلیسی‌ها آنها را بمباران می‌کنند؛ به زودی، آنها علیه حکومت بحرین قیام کردند. یک خانواده حاکم محلی جدید به نام طایفه ثانی ظهور کرد.

در سال 1867، قطر و بحرین وارد جنگ شدند. بار دیگر، دوحه ویران شد. بریتانیا مداخله کرد و قطر را به عنوان یک نهاد جداگانه از بحرین در یک پیمان حل و فصل به رسمیت شناخت. این اولین گام در ایجاد یک دولت قطری بود که در 18 دسامبر 1878 صورت گرفت.

در سال‌های بعد، قطر در سال 1871 تحت حاکمیت امپراتوری عثمانی ترکیه قرار گرفت. پس از اینکه ارتشی به رهبری شیخ جاسم بن محمد آل ثانی نیروی عثمانی را شکست داد، تا حدودی خودمختاری به دست آورد. قطر کاملاً مستقل نبود، اما به یک کشور خودمختار در داخل امپراتوری عثمانی تبدیل شد.

با فروپاشی امپراتوری عثمانی در طول جنگ جهانی اول، قطر به یک مستعمره بریتانیا تبدیل شد. بریتانیا از 3 نوامبر 1916 روابط خارجی قطر را در ازای محافظت از این کشور حاشیه خلیج فارس در برابر سایر قدرت‌ها، اداره می‌کرد. در سال 1935، شیخ در برابر تهدیدهای داخلی از طریق معاهده محافظت شد.

تنها چهار سال بعد، نفت در قطر کشف شد، اما تا پس از جنگ جهانی دوم نقش مهمی در اقتصاد ایفا نکرد. تسلط بریتانیا بر خلیج فارس و همچنین علاقه آن به امپراتوری، با استقلال هند و پاکستان در سال 1947 شروع به محو شدن کرد.

در سال 1968، قطر به گروهی از نه کشور کوچک حاشیه خلیج فارس پیوست که هسته اصلی آن امارات متحده عربی را تشکیل می‌داد. با این حال، قطر به زودی به دلیل اختلافات ارضی از ائتلاف استعفا داد و در 3 سپتامبر 1971 به طور مستقل استقلال یافت.

تحت حکومت طایفه آل ثانی، قطر به زودی به یک کشور غنی از نفت و با نفوذ منطقه‌ای تبدیل شد. ارتش آن از واحدهای سعودی در برابر ارتش عراق در طول جنگ خلیج فارس در سال 1991 حمایت کرد و قطر حتی میزبان نیروهای ائتلاف کانادایی در خاک خود بود.

در سال 1995، قطر شاهد یک کودتای بدون خونریزی بود، زمانی که امیر حمد بن خلیفه آل ثانی پدرش را از قدرت برکنار کرد و شروع به نوسازی کشور کرد. او شبکه تلویزیونی الجزیره را در سال 1996 تأسیس کرد، اجازه ساخت یک کلیسای کاتولیک رومی را داد و از حق رای زنان حمایت کرد. به عنوان نشانه قطعی از روابط نزدیکتر قطر با غرب، امیر همچنین به ایالات متحده اجازه داد تا فرماندهی مرکزی خود را در طول تهاجم به عراق در سال 2003 در این شبه جزیره مستقر کند. در سال 2013، امیر قدرت را به پسرش، تمیم بن حمد آل ثانی واگذار کرد.