در سال 1936، شرکت زپلین با حمایت مالی آلمان نازی، بزرگترین کشتی هوایی تاریخ، یعنی هیندنبورگ (LZ 129) را ساخت. این غول پیکر که به نام رئیس جمهور فقید آلمان، پاول فون هیندنبورگ نامگذاری شده بود، 245 متر طول و در عریض‌ترین نقطه، 41 متر ارتفاع داشت. برای درک بهتر ابعاد آن کافیست بدانید که هیندنبورگ تنها 24 متر از تایتانیک کوتاهتر و چهار برابر بزرگتر از کشتی‌های هوایی گودیر بود.

هیندنبورگ نه تنها یک دستاورد مهندسی چشمگیر بود، بلکه به ابزاری برای تبلیغات رژیم نازی نیز تبدیل شد. دولت نازی از این کشتی هوایی غول پیکر برای نمایش قدرت و عظمت خود به جهانیان استفاده کرد.

این کشتی هوایی نمادی از آلمان قدرتمند بود و در پروازهای تبلیغاتی بر فراز شهرهای آلمان، موسیقی میهن پرستانه پخش می‌کرد و جزوه‌های تبلیغاتی نازی‌ها را توزیع می‌کرد. هیندنبورگ، با ابعاد بی‌نظیر و امکانات لوکس خود، قرار بود عصر جدیدی را در سفرهای هوایی رقم بزند، اما سرنوشت غم‌انگیز آن، پایانی زودهنگام بر این رویاها رقم زد.

طراحی هیندنبورگ: غولی با سوخت هیدروژن

هیندنبورگ یک کشتی هوایی صلب با طراحی کاملاً منطبق با استانداردهای زپلین بود. حجم گاز آن بالغ بر 200,000 متر مکعب (7,062,100 فوت مکعب) بود و توسط چهار موتور دیزلی 1100 اسب بخاری به حرکت در می‌آمد.

در ابتدا، هدف از ساخت هیندنبورگ، استفاده از گاز هلیوم (گازی با قابلیت اشتعال کمتر نسبت به هیدروژن) بود. اما به دلیل امتناع ایالات متحده از صادرات هلیوم به آلمان (به دلیل نگرانی از ساخت کشتی‌های هوایی نظامی توسط سایر کشورها)، هیندنبورگ مجبور شد با هیدروژن در 16 محفظه گازی خود پر شود. این تصمیم، ریسک آتش سوزی را به طرز چشمگیری افزایش داد و در نهایت، به فاجعه‌ای انجامید که نام هیندنبورگ را برای همیشه در تاریخ ثبت کرد.

نمادهای بیرونی هیندنبورگ: تبلیغات نازی در آسمان

نمای بیرونی هیندنبورگ، بازتابی از ایدئولوژی حاکم بر آلمان در آن دوران بود. دو صلیب شکسته بزرگ سیاه رنگ (نشان نازی‌ها) درون دایره‌ای سفید که با یک مستطیل قرمز احاطه شده بود، بر روی دو سکان عمودی (دم) این کشتی هوایی خودنمایی می‌کردند. این نمادها، به وضوح، وابستگی هیندنبورگ را به رژیم نازی نشان می‌دادند.

علاوه بر نشان نازی‌ها، کد "D-LZ129" به رنگ مشکی و نام کشتی هوایی، "Hindenburg" به خط گوتیک سرخ رنگ نیز بر بدنه آن نقش بسته بود.

در زمان حضور هیندنبورگ در بازی‌های المپیک 1936 برلین در ماه اوت، حلقه‌های المپیک نیز بر روی بدنه آن نقاشی شده بود. این اقدام، تلاشی برای نمایش چهره‌ای بین‌المللی و صلح‌طلب از آلمان نازی به جهانیان بود، در حالی که در پس پرده، سیاست‌های توسعه‌طلبانه و جنگ‌طلبانه خود را دنبال می‌کرد.

تجملات داخل هیندنبورگ: پرواز در آسمان با امکانات لوکس

فضای داخلی هیندنبورگ از نظر تجمل، فراتر از هر کشتی هوایی دیگری بود. اگرچه بیشتر فضای داخلی کشتی هوایی را محفظه‌های گاز تشکیل می‌دادند، اما دو عرشه (درست در عقب گوندول کنترل) برای مسافران و خدمه در نظر گرفته شده بود. این عرشه‌ها عرض هیندنبورگ را پوشش می‌دادند (اما طول آن را نه).

• عرشه A (عرشه بالایی) دارای یک تفرجگاه و یک سالن در هر طرف کشتی هوایی بود که تقریباً با پنجره‌هایی (که باز می‌شدند) پوشیده شده بود و به مسافران اجازه می‌داد در طول سفر، مناظر را تماشا کنند. در هر یک از این اتاق‌ها، مسافران می‌توانستند روی صندلی‌های ساخته شده از آلومینیوم بنشینند. سالن حتی دارای یک پیانوی بزرگ نوزاد بود که از آلومینیوم ساخته شده و با پوست خوک زرد پوشانده شده بود و تنها 171 کیلوگرم وزن داشت.
• بین تفرجگاه و سالن، کابین‌های مسافری قرار داشتند. هر کابین دارای دو تخت و یک روشویی بود، که از نظر طراحی شبیه به یک اتاق خواب در قطار بود. اما به منظور به حداقل رساندن وزن، کابین‌های مسافری تنها با یک لایه فوم پوشیده شده با پارچه از هم جدا می‌شدند. توالت‌ها، ادرارگاه‌ها و یک دوش را می‌توان در طبقه پایین، در عرشه B یافت.
• عرشه B (عرشه پایین) همچنین شامل آشپزخانه و غذاخوری خدمه بود. به علاوه، عرشه B امکانات شگفت‌انگیزی مانند یک اتاق سیگار را ارائه می‌داد. با توجه به اینکه گاز هیدروژن بسیار قابل اشتعال بود، اتاق سیگار یک نوآوری در سفرهای هوایی بود. این اتاق که از طریق یک دریچه هوا به بقیه کشتی متصل بود، به طور ویژه عایق‌بندی شده بود تا از نشت گاز هیدروژن به داخل اتاق جلوگیری شود. مسافران می‌توانستند شب و روز در اتاق سیگار استراحت کنند و آزادانه سیگار بکشند (با استفاده از تنها فندکی که اجازه ورود به کشتی را داشت و در اتاق تعبیه شده بود).

اولین پرواز هیندنبورگ: از تبلیغات نازی تا سفر به آمریکا

هیندنبورگ، این غول پیکر باشکوه، برای اولین بار در 4 مارس 1936 از آشیانه خود در فریدریشهافن آلمان خارج شد. پس از چند پرواز آزمایشی، دکتر یوزف گوبلز، وزیر تبلیغات نازی، دستور داد تا هیندنبورگ، به همراه گراف زپلین، بر فراز تمام شهرهای آلمان با جمعیت بیش از 100000 نفر پرواز کرده و جزوه‌های تبلیغاتی نازی‌ها را پخش و موسیقی میهن پرستانه را از بلندگوها پخش کنند. در واقع، اولین سفر واقعی هیندنبورگ به عنوان نمادی از رژیم نازی بود.

در 6 مه 1936، هیندنبورگ اولین پرواز برنامه‌ریزی شده خود را از اروپا به ایالات متحده آغاز کرد.

اگرچه مسافران از 27 سال قبل از تکمیل هیندنبورگ با کشتی‌های هوایی پرواز کرده بودند، اما هیندنبورگ قرار بود تأثیر بسزایی بر پرواز مسافران در کشتی‌های هوایی سبک‌تر از هوا بگذارد، تا اینکه هیندنبورگ در 6 مه 1937 منفجر شد و عصر کشتی های هوایی لوکس را به پایان رساند.