ملکه الیزابت دوم و ملکه ویکتوریا دو نفر از طولانی ترین حکمرانی ها در تاریخ بریتانیا هستند. ویکتوریا که از ۱۸۳۷ تا ۱۹۰۱ سلطنت کرد، بسیاری از آداب و رسوم را پایه گذاری کرد که الیزابت از زمان تاج گذاری خود در ۱۹۵۲ به آن ها احترام گذاشته است. این دو ملکه قدرتمند چگونه به هم مرتبط هستند؟ پیوندهای خانوادگی آن ها چیست؟

ملکه ویکتوریا

شاخه ی خاص او در درخت خانوادگی ملکه ویکتوریا از زمانی آغاز شد که او در ۲۴ مه ۱۸۱۹ به دنیا آمد. کمتر کسی تصور می کرد که الکساندریا ویکتوریا روزی ملکه شود. پدرش، پرنس ادوارد، چهارمین نفر در خط جانشینی پدرش، شاه جورج سوم، بود. در ۱۸۱۸، او با پرنسس ویکتوریا از زاکسن-کوبورگ-زالفلد، یک پرنسس آلمانی بیوه با دو فرزند، ازدواج کرد. تنها فرزند آن ها، ویکتوریا، سال بعد به دنیا آمد.

در ۲۳ ژانویه ۱۸۲۰، ادوارد درگذشت و ویکتوریا چهارمین در صف جانشینی شد. چند روز بعد، در ۲۹ ژانویه، شاه جورج سوم درگذشت و پسرش جورج چهارم بر جای او نشست. زمانی که او در ۱۸۳۰ درگذشت، فردریک، نفر بعدی در صف، پیش از آن فوت کرده بود، بنابراین تاج به ویلیام، عموی کوچک ویکتوریا، رسید. شاه ویلیام چهارم تا زمان مرگش بدون جانشین مستقیم در ۱۸۳۷، تنها چند روز پس از رسیدن ویکتوریا، وارث به ۱۸ سالگی، سلطنت کرد. ملکه ویکتوریا در ۲۸ ژوئن ۱۸۳۸ تاج گذاری شد.

خانواده ویکتوریا

آداب و رسوم آن زمان بر این امر دلالت داشت که ملکه باید یک شاه و همسر داشته باشد و عموی مادری اش تلاش می کرد که او را با پرنس آلبرت از زاکسن-کوبورگ و گوتا (۲۶ اوت ۱۸۱۹ تا ۱۴ دسامبر ۱۸۶۱) که نیز با او نسبت خانوادگی داشت، ازدواج دهد. پس از یک محاکمه کوتاه، آن ها در ۱۰ فوریه ۱۸۴۰ ازدواج کردند. پیش از مرگ آلبرت در ۱۸۶۱، آن ها نه فرزند داشتند. یکی از آن ها، ادوارد هفتم، شاه بریتانیا شد. سایر فرزندانش با خانواده های سلطنتی آلمان، سوئد، رومانی، روسیه و دانمارک ازدواج کردند.

ملکه الیزابت دوم

الیزابت الکساندرا ماری از خاندان وینزور در ۲۱ آوریل ۱۹۲۶ به دنیا آمد و دختر دوک و دوشس یورک بود. الیزابت که به عنوان "لیلیبت" در کودکی معروف بود، یک خواهر کوچک تر به نام مارگارت (۲۱ اوت ۱۹۳۰ تا ۹ فوریه ۲۰۰۲) داشت. هنگام تولدش، الیزابت سومین نفر در خط جانشینی تاج و تخت پدربزرگش بود، پشت سر پدرش و برادر بزرگ ترش، ادوارد، پرنس ولز.

وقتی شاه جورج پنجم، پسر ادوارد هفتم، در ۱۹۳۶ درگذشت، تاج به عموی الیزابت، ادوارد، رسید، اما او برای ازدواج با والیس سیمپسون، یک آمریکایی دوبار مطلقه، استعفا داد. پدر الیزابت به شاه جورج ششم تبدیل شد. مرگ او در ۶ فوریه ۱۹۵۲ راه را برای جانشینی الیزابت هموار کرد و او را به نخستین ملکه بریتانیا پس از ملکه ویکتوریا تبدیل کرد.

خانواده الیزابت

الیزابت و شوهر آینده اش، پرنس فیلیپ از یونان و دانمارک (۱۰ ژوئن ۱۹۲۱ تا ۹ آوریل ۲۰۲۱) در دوران کودکی چند بار با هم ملاقات کردند. آن ها در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۷ ازدواج کردند. فیلیپ، که از تمامی عناوین خارجی خود چشم پوشی کرده بود، نام خانوادگی مانتباتن را به خود گرفت و به دکارد ادینبرو تبدیل شد. آن ها در مجموع چهار فرزند داشتند. بزرگ ترین آن ها، که در آن زمان پرنس چارلز بود، نخستین نفر در صف جانشینی ملکه الیزابت دوم بود و پس از مرگ او در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲، به شاه چارلز تبدیل شد. بزرگ ترین پسرش، پرنس ویلیام، دومین نفر در صف جانشینی است. پسر کوچکتر چارلز، پرنس هری، برای مدت طولانی سومین نفر در صف جانشینی بود تا اینکه پرنس ویلیام و همسرش کیت، دوشس کمبریج، سه فرزند داشتند که باعث شد پرنس هری به ششمین نفر در صف قرار گیرد.

سلسله نسلی های الیزابت و فیلیپ

خانواده های سلطنتی اروپا به طور مکرر با یکدیگر ازدواج می کردند، هم برای حفظ خطوط خونی سلطنتی خود و هم برای حفظ تعادل قوا بین امپراتوری های مختلف. ملکه الیزابت دوم و پرنس فیلیپ هر دو به ملکه ویکتوریا مربوط می شوند. الیزابت یک نسل مستقیم از ملکه ویکتوریا، جد بزرگ جدش، است. با نگاهی به عقب در زمان، می توان پیوندها را یافت:

• پدر الیزابت، جورج ششم (۱۸۹۵ تا ۱۹۵۲) بود. او در ۱۹۲۵ با الیزابت بوز-لیون (۱۹۰۰ تا ۲۰۰۲) ازدواج کرد و آن ها دو دختر داشتند: الیزابت دوم و پرنسس مارگارت.
• پدر جورج ششم، جورج پنجم (۱۸۶۵ تا ۱۹۳۶) بود، که جد الیزابت بود. او در ۱۸۹۳ با ماری از تک (۱۸۶۷ تا ۱۹۵۳)، یک پرنسس آلمانی که در انگلستان بزرگ شده بود، ازدواج کرد.
• پدر جورج پنجم، ادوارد هفتم (۱۸۴۱ تا ۱۹۱۰) بود، که جد بزرگ الیزابت محسوب می شود. او با الکساندرا از دانمارک (۱۸۴۴ تا ۱۹۲۵)، یک پرنسس دانمارکی، ازدواج کرد.
• مادر ادوارد هفتم، ملکه ویکتوریا (۱۸۱۹ تا ۱۹۰۱) بود، که جد بزرگ جد الیزابت است. او در ۱۸۴۰ با پرنس آلبرت از زاکسن-کوبورگ و گوتا ازدواج کرد.

شوهر الیزابت، پرنس فیلیپ، دوک ادینبرو، یکی از نوه های بزرگ ملکه ویکتوریا است:

• مادر فیلیپ، پرنسس آلیس از باتنبرگ (۱۸۸۵ تا ۱۹۶۹) بود که در ۱۹۰۳ با پدرش، پرنس آندرو از یونان و دانمارک (۱۸۸۲ تا ۱۹۴۴) ازدواج کرد.
• مادر پرنسس آلیس، پرنسس ویکتوریا از هسه و راین (۱۸۶۳ تا ۱۹۵۰) بود، مادربزرگ مادری فیلیپ. ایشان در ۱۸۸۴ با پرنس لوئیس از باتنبرگ (۱۸۵۴ تا ۱۹۲۱) ازدواج کرد.
• پرنسس ویکتوریا از هسه و راین دختر پرنسس آلیس از پادشاهی متحده (۱۸۴۳ تا ۱۸۷۸) بود، که مادربزرگ بزرگ فیلیپ است. این پرنسس آلیس با لوئیس چهارم (۱۸۳۷ تا ۱۸۹۲)، دوک بزرگ هسه و راین ازدواج کرده بود.
• مادر پرنسس آلیس، ملکه ویکتوریا بود، که جد بزرگ جد فیلیپ به حساب می آید.

مقایسه های بیشتر

تا سال ۲۰۱۵، ملکه ویکتوریا طولانی ترین سلطنت را در تاریخ انگلستان، بریتانیا، یا بریتانیای بزرگ داشته بود. ملکه الیزابت این رکورد ۶۳ سال و ۲۱۶ روزه را در ۹ سپتامبر ۲۰۱۵ شکست. هر دو ملکه با پرنس هایی که انتخاب خودشان بودند، ازدواج کردند و به وضوح این ازدواج ها از روی علاقه بود، و آن ها حاضر بودند از همسران سلطنتی خود حمایت کنند.

هر دو به وظایف خود به عنوان ملکه متعهد بودند. با اینکه ویکتوریا به مدت زمانی بعد از مرگ ناگهانی و غیرمنتظره همسرش از صحنه کنار رفت، او حتی در شرایط نامساعد سلامتی، ملکه فعالی بود تا زمان مرگش. الیزابت نیز به همین ترتیب فعال بوده است.

هر دو تاج را به نوعی غیرمنتظره به ارث برده اند. پدر ویکتوریا سه برادر بزرگ تر از خود داشت که هیچ یک از آن ها فرزندان زنده ای نداشتند که این افتخار را به ارث ببرند. پدر الیزابت تنها زمانی به پادشاه تبدیل شد که برادر بزرگ ترش، شاه ادوارد، در زمان انتخاب بین ازدواج با زنی که دوست داشت و ادامه سلطنت، استعفا داد.

ویکتوریا و الیزابت هر دو جشن های الماس را جشن گرفتند، اما پس از ۵۰ سال بر تخت، ویکتوریا در شرایط نامساعد سلامتی قرار داشت و تنها چند سال تا زنده ماندنش باقی مانده بود. در مقایسه، الیزابت بعد از بیش از نیم قرن سلطنت، همچنان برنامه های عمومی خود را حفظ کرد. در جشن بزرگداشت الماس ویکتوریا در ۱۸۹۷، بریتانیا می توانست به حق موقعیت خود را به عنوان غالب ترین امپراتوری دنیا به اثبات برساند، با مستعمرات فراوان در سراسر جهان. در قرن بیست و یکم، بریتانیا در مقایسه با آن زمان، قدرتی بسیار کاهش یافته و نزدیک به همه مستعمرات خود را واگذار کرده است.