تاریخ چیست؟ به عبارتی، تاریخ مطالعه گذشته انسانی است که در اسناد مکتوبی که انسان ها از خود به جا گذاشته اند، توصیف شده است. گذشته، با تمام انتخاب ها و رویدادهای پیچیده اش، شرکت کنندگان مرده و تاریخ روایت شده، آن چیزی است که عموم مردم آن را به عنوان سنگ بنای تغییرناپذیر در نظر می گیرند که مورخان و باستان شناسان بر آن ایستاده اند.

اما به عنوان منتقل کنندگان گذشته، مورخان درک می کنند که پایه اصلی در واقع ماسه کشتی است؛ اینکه بخش هایی از هر داستان هنوز ناگفته باقی مانده و آنچه گفته شده، تحت تأثیر شرایط امروز رنگ آمیزی شده است. اگرچه نمی توان گفت تاریخ مطالعه گذشته نیست، اینجا مجموعه ای از تعاریف تاریخ از سوی مورخان، نویسندگان، فیلسوفان و دیگران وجود دارد که دیدگاه های روشنگرانه متنوعی را به ما ارائه می دهد.

تعاریف مختصر تاریخ

هیچ کس نمی تواند ادعا کند که بهترین پاسخ به سؤال "تاریخ چیست؟" جواب کوتاهی نیست، اما اگر بتوانید با زبانی شیوا و خلاق باشید، کارتان بهتر است.

جان جیکوب اندرسون

"تاریخ، روایت وقایعی است که در میان بشر رخ داده، از جمله توصیفی از صعود و سقوط ملت ها و سایر تغییرات بزرگ که بر وضعیت سیاسی و اجتماعی انسان تأثیر گذاشته اند." (جان جیکوب اندرسون)

و.سی. سلار و ر.جی. یتمن

"تاریخ آن چیزی نیست که شما فکر کرده اید. تاریخ آن چیزی است که شما به یاد می آورید. تمام تاریخ های دیگر به خودی خود شکست می خورند." (۱۰۶۶ و همه آن ها)

جیمز جویس

"تاریخ، استیون گفت، یک کابوس است که من سعی دارم از آن بیدار شوم." (اولیس)

آرنولد جی. توین بی

"تاریخ استفاده نشده هیچ است، زیرا تمام زندگی فکری عمل است، مانند زندگی عملی، و اگر شما از مواد خوب استفاده نکنید، همانند این است که آن ماده مرده است."

روان تاریخ نگار

بین سال های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴، نویسنده علمی تخیلی آیزاک آسیموف، نخستین داستان های کوتاهی را نوشت که قرار بود مبنای سه گانه بنیاد باشد. مفهوم اصلی سه گانه بنیاد این است که اگر شما یک ریاضیدان به اندازه کافی خوب باشید، می توانید آینده را به صورت دقیق پیش بینی کنید بر اساس سوابق گذشته. آسیموف به طور گسترده ای مطالعه کرد، بنابراین باید تعجبی نداشته باشد که ایده های او مبتنی بر تعریف تاریخ از سوی مورخان بود.

چارلز آستین بیرد

"اگر یک علم تاریخ به وجود بیاید، مانند علم مکانیک سماوی، پیش بینی قابل محاسبه ای از آینده در تاریخ امکان پذیر خواهد بود. این علم، تمامی رویدادهای تاریخی را در یک میدان مشترک جمع آوری کرده و آینده در حال شکل گیری را تا آخرین نقطه اش، از جمله تمام انتخاب های ظاهری که انجام شده و باید انجام شود، نمایان می سازد. این همه دانایی خواهد بود. خالق آن، ویژگی هایی خواهد داشت که الهی دانان به خدا نسبت می دهند. آینده وقتی آشکار شود، بشریت هیچ چیزی جز انتظار سرنوشت خود نخواهد داشت."

نیما دنیس فستل دو کولانژ

"تاریخ یک علم است و باید باشد... تاریخ انباشت وقایع از هر نوعی که در گذشته رخ داده نیست. این علم جوامع انسانی است."

ولتر

"اساس نخستین تاریخ، روایت های پدران به فرزندان است که بعداً از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود؛ در اصل، آن ها در بیشترین احتمال قرار دارند، وقتی که با عقل سلیم در تضاد نباشند و در هر نسل یک درجه از احتمال خود را از دست می دهند." (فرهنگ نامه فلسفی)

ادوارد هالت کار

"تاریخ... گفتگویی است بین حال و گذشته. (اصل: Geschichte ist ... ein Dialog zwischen Gegenwart und Vergangenheit.)" (تاریخ چیست؟)

مارتین لوتر کینگ جونیور

"درس های اصلی تاریخ چه هستند؟ چهار درس داریم: اول، کسانی که خدایان نابود می کنند، ابتدا آن ها را با قدرت دیوانه می کنند. دوم، آسیاب های خدا به آرامی می چرخند، اما بسیار ریز می پزند. سوم، زنبور گل را بارور می کند که آن را می دزدد. چهارم، وقتی که تاریکی کافی باشد، می توانید ستاره ها را ببینید." (به مربوط به مورخ چارلز آستین بیرد، اما این نسخه ای است که مارتین لوتر کینگ در "مرگ شر بر سواحل دریا" استفاده کرد.)

یک بسته حقه

همه مردم به مطالعه تاریخ علاقه مند نیستند یا آن را مفید نمی دانند. هنری فورد مثالی بارز از این موضوع بود و همچنین هنری دیوید تورو، که ممکن است یکی از معدود مواردی باشد که این دو نفر در آن وجه مشترکی داشته اند.

ولتر

"تاریخ چیزی جز یک بسته حقه نیست که ما بر مردگان بازی می کنیم." (اصلی فرانسوی) "J'ay vu un temps où vous n'aimiez guères l'histoire. Ce n'est après tout qu'un ramas de tracasseries qu'on fait aux morts ... "

هنری دیوید تورو

"در مورد اهرام، جای شگفتی نیست که این همه مرد پیدا شوند که آنقدر فرودست باشند که زندگی شان را صرف ساختن یک گور برای یک فرد جاه طلب کنند، که عاقلانه تر و مردانه تر بود که او را در نیل غرق کنند و سپس جسدش را به سگ ها بسپارند." (والدن)

جین آستین

"تاریخ، تاریخ واقعی و جدی، برایم جالب نیست. من کمی آن را به عنوان یک وظیفه می خوانم، اما چیزی به من نمی گوید که نه تنها من را آزار می دهد بلکه خسته هم می کند. در هر صفحه، دعواهای پاپ ها و پادشاهان، با جنگ ها یا بیماری ها؛ مردان همه هیچ گونه ای خوب نیستند، و تقریباً هیچ زن دیگری وجود ندارد — این بسیار خسته کننده است." (آب نما)

امبروز بیرس

"تاریخ، n. گزارشی عمدتاً دروغین، از وقایعی عمدتاً بی اهمیت که توسط حکام عمدتاً شیاد و سربازان عمدتاً احمق به وجود آمده اند: در تاریخ روم، بزرگ نیبور نشان داده که نه دهم آن دروغ است. ایمان دارم، ای کاش شناخته می شد، پیش از آنکه بزرگ نیبور را به عنوان راهنما بپذیریم، در کجا اشتباه کرده و چقدر دروغ گفته است." (فرهنگ نامه شیطانی)

مالکوم ایکس

"یک نژاد از مردم مانند یک فرد فرد است؛ تا زمانی که از استعداد خود استفاده نکرده، به تاریخ خود افتخار نکند، فرهنگ خود را ابراز نکند و هویت خود را تأیید نکند، هرگز نمی تواند به کمال برسد."

گذشته زمان

صرف نظر از اینکه آیا تاریخ را دوست دارید یا نه، نمی توان تأثیری که بر ما می گذارد را انکار کرد.

هنری دیوید تورو

"بیشتر وقایعی که در تاریخ ثبت شده اند شگفت انگیزتر از آن هستند که مهم باشند، مانند خورشیدگرفتگی ها و ماه گرفتگی ها که همه را جلب می کنند، اما هیچ کس زحمت محاسبه تأثیرات آن ها را نمی کشد." (یک هفته در رودخانه های کنکورد و مریمک.)

گوستی بی نس تک کلمان

"می دانی، جالب است، من در زندگی ام چهار نوع حکومت را تجربه کرده ام: سلطنت، جمهوری، رایش هیتلر و دموکراسی آمریکایی. جمهوری [وایمار] فقط از ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۳ بود، یعنی پانزده سال! تصور کن، فقط پانزده سال. اما هیتلر قرار بود هزار سال دوام بیاورد و او تنها از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ دوام آورد... دوازده، فقط دوازده سال! هاه!"

پلاتو

"به راستی که پیگیری و یافتن حقیقت هر چیزی از طریق تاریخ بسیار دشوار است." (زندگی های پلاتو)

داگلاس آدامز

"تاریخ هر تمدن بزرگ کهکشانی معمولاً از سه مرحله متمایز و قابل شناسایی عبور می کند: مرحله بقای، مرحله جستجو و مرحله پیچیدگی، که به ترتیب به مراحل چگونه، چرا و کجا شناخته می شود. به عنوان مثال، مرحله اول با سؤال "چگونه می توانیم بخوریم؟" مشخص می شود، مرحله دوم با سؤال "چرا می خوریم؟" و مرحله سوم با سؤال "کجا ناهار می خوریم؟" (راهنمای مسافر کهکشان)

طبق نظر پروفراوک

شاعر مشهور تی.اس. الیوت نیز در اثرش "سرزمین بی زبانی" در خصوص سؤال "تاریخ چیست؟" نظر داده است.

تی.اس. الیوت

"بعد از چنین دانشی، چه بخشی هست؟ اکنون فکر کن تاریخ گذرگاه های زیرکانه فراوانی دارد، راهروهای طراحی شده و مسائلی که با آرزوهای پنهان سرگرم می کند و ما را با خودپرستی راهنمایی می کند. اکنون فکر کن آنچه می دهد، با چنین سردرگمی های نرم ارائه می شود که این بخشش، اشتیاق را گرسنه می کند. آنچه به تأخیر می افتد، به آنچه که قابل باور نیست یا اگر هنوز باور می شود، فقط در حافظه، عشق دوباره نگری شده است. آنچه زودتر داده می شود به دست های ضعیف است، آنچه تصور می شود که می توان از آن گذشت تا امتناع، ترس را گسترش دهد. فکر کن نه ترس و نه شجاعت ما را نجات نمی دهند. رذایل غیرطبیعی از قهرمانی ما زاده می شوند. فضایل از طریق جنایات بی شرمانه ما به ما تحمیل می شوند. این اشک ها از درخت خشم آور ریخته می شوند." ("سرزمین بی زبانی"، پروفراوک و دیگر شعرها)