وقتی صحبت از "کنگو" به میان می‌آید، در واقع به دو کشور اشاره می‌کنیم که در مرکز آفریقا و در حاشیه رودخانه کنگو قرار دارند. نام کنگو از قوم باکونگو، یک قبیله بانتو که در این منطقه زندگی می‌کنند، گرفته شده است. یکی از این دو کشور، جمهوری دموکراتیک کنگو ، بزرگتر بوده و در جنوب شرقی واقع شده، در حالی که کشور کوچکتر، جمهوری کنگو ، در شمال غربی قرار دارد. اگرچه این دو کشور یک نام را به اشتراک می‌گذارند، اما هر کدام تاریخ و آمار جالبی دارند که آن‌ها را از یکدیگر متمایز می‌کند. در ادامه، با این دو کشور مرتبط اما متفاوت بیشتر آشنا خواهید شد.

جمهوری دموکراتیک کنگو

جمهوری دموکراتیک کنگو ، که با نام "کنگو-کینشاسا" نیز شناخته می‌شود، پایتختی به نام کینشاسا دارد که بزرگترین شهر این کشور نیز به شمار می‌رود. این کشور پیش از این با نام‌های زئیر و قبل از آن، کنگوی بلژیک شناخته می‌شد.

این کشور در شمال با جمهوری آفریقای مرکزی و سودان جنوبی، در شرق با اوگاندا، رواندا و بوروندی، در جنوب با زامبیا و آنگولا و در غرب با جمهوری کنگو ، برون‌بوم آنگولایی کابیندا و اقیانوس اطلس هم‌مرز است. جمهوری دموکراتیک کنگو از طریق یک نوار ساحلی ۴۰ کیلومتری در مواندا و دهانه حدودا ۹ کیلومتری رودخانه کنگو که به خلیج گینه می‌ریزد، به اقیانوس دسترسی دارد.

جمهوری دموکراتیک کنگو دومین کشور بزرگ آفریقا است و مساحتی بالغ بر ۲,۳۴۴,۸۵۸ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد که کمی بزرگتر از مکزیک و حدود یک چهارم اندازه ایالات متحده آمریکا است. جمعیت این کشور حدود ۸۶.۸ میلیون نفر (بر اساس آمار سال ۲۰۱۹) تخمین زده می‌شود. این کشور دارای منابع طبیعی غنی و تنوع زیستی فراوانی است.

جمهوری کنگو

در مرز غربی جمهوری دموکراتیک کنگو ، کشور کوچک‌تر، جمهوری کنگو یا کنگو برازاویل قرار دارد. برازاویل پایتخت و بزرگترین شهر این کشور است. این منطقه در گذشته به عنوان قلمرو فرانسوی کنگوی میانی شناخته می‌شد.

جمهوری کنگو مساحتی حدود 342,000 کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و جمعیت آن (بر اساس آمار سال 2019) 5.38 میلیون نفر بوده است.

پرچم جمهوری کنگو به صورت مورب از سمت پایین و چپ با یک نوار زرد تقسیم شده است؛ مثلث بالایی (سمت چپ) سبز و مثلث پایینی قرمز است. رنگ سبز نماد کشاورزی و جنگل‌ها، زرد نماد دوستی و نجابت مردم و رنگ قرمز به طور دقیق توضیح داده نشده، اما با مبارزه برای استقلال مرتبط دانسته شده است.

ناآرامی‌های داخلی

هر دو کنگو سهم خود را از ناآرامی‌های مدنی و سیاسی داشته‌اند. بر اساس گزارش سیا، درگیری‌های داخلی در جمهوری دموکراتیک کنگو از سال 1998 منجر به مرگ 3.5 میلیون نفر بر اثر خشونت، بیماری و گرسنگی شده است.

جمهوری دموکراتیک کنگو همچنین با مشکلات نگران‌کننده دیگری نیز مواجه است. این کشور مبدا، مقصد و احتمالاً کشور ترانزیت برای مردان، زنان و کودکانی است که در معرض کار اجباری و قاچاق جنسی قرار دارند؛ بخش عمده این قاچاق داخلی است و بسیاری از آن توسط گروه‌های مسلح و نیروهای دولتی سرکش خارج از کنترل رسمی در استان‌های ناپایدار شرقی کشور انجام می‌شود.

جمهوری کنگو نیز شاهد ناآرامی‌هایی بوده است. رئیس جمهور مارکسیست، دنیس ساسو-نگوئسو، پس از یک جنگ داخلی کوتاه در سال 1997 به قدرت بازگشت و روند انتقال دموکراتیک را که پنج سال قبل آغاز شده بود، متوقف کرد. از سال 2020، ساسو-نگوئسو همچنان رئیس جمهور این کشور است.