بیشتر عناصر جدول تناوبی، فلزات واسطه هستند. این عناصر دارای اوربیتال‌های d نیمه‌پر می‌باشند. آیا تا به حال از خود پرسیده‌اید که چرا به آن‌ها فلزات واسطه می‌گویند؟ چه گذاری در حال انجام است؟

اصطلاح "فلزات واسطه" به سال 1921 برمی‌گردد، زمانی که شیمی‌دان انگلیسی، چارلز بوری، به یک سری از عناصر در جدول تناوبی اشاره کرد که لایه داخلی الکترونی آن‌ها در حال گذار بین گروه‌های پایدار بود، از یک گروه پایدار 8تایی به یک گروه 18تایی یا از یک گروه 18تایی به یک گروه 32تایی. امروزه این عناصر به عنوان عناصر بلوک d نیز شناخته می‌شوند. از آنجایی که تمام عناصر واسطه، فلز هستند، به آن‌ها فلزات واسطه نیز می‌گویند.

در حالی که نام‌گذاری این فلزات به دلیل اتفاقاتی است که در پوسته الکترون ظرفیت آن‌ها رخ می‌دهد، برای دانش‌آموزان راحت‌تر است که به یاد داشته باشند این عناصر به عنوان پلی بین فلزات قلیایی و قلیایی خاکی بسیار فلزی در سمت چپ جدول تناوبی و نافلزات، هالوژن‌ها و گازهای نجیب غیرفلزی در سمت راست جدول تناوبی عمل می‌کنند. بنابراین، آن‌ها بین خواص فلزی و غیرفلزی گذار می‌کنند.