در طول تاریخ، عرصه ریاضیات به عنوان یک علم و فلسفه، اغلب برای زنان محدود بوده است. اما در این میان، زنان برجسته‌ای از دوران باستان تا قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم توانستند با تلاش و استعداد خود، در این حوزه به افتخارات چشمگیری دست یابند.

• هیپاتیا اسکندرانی: پیشگام ریاضیات و فلسفه در دوران باستان.
• ماریا آگنسی: نابغه دوران کودکی و نخستین زن منصوب به عنوان استاد ریاضیات.
• آدا لاولیس: پایه‌گذار عصر کامپیوتر با ایده‌های نوآورانه‌اش در مورد موتور تحلیلی چارلز بابیج.

هیپاتیا اسکندرانی (355 یا 370 - 415 میلادی)

هیپاتیا، شخصیتی چندوجهی و برجسته در تاریخ علم و فلسفه، در اسکندریه مصر می‌زیست. او در سال 400 میلادی، ریاست مدرسه نوافلاطونیان در اسکندریه را بر عهده داشت. شاگردان او را مردان جوان پیرو ادیان و مذاهب مختلف از سراسر امپراتوری تشکیل می‌دادند. متاسفانه، هیپاتیا در سال 415 میلادی توسط گروهی از مسیحیان افراطی به قتل رسید. گفته می‌شود که این اقدام خشونت‌آمیز، احتمالاً با تحریک اسقف اسکندریه، سیریل، صورت گرفته است.

النا کورنارو پیسکوپیا (1646-1684)

النا کورنارو پیسکوپیا، یک ریاضیدان و الهی‌دان ایتالیایی بود. او یک نابغه در کودکی بود که زبان‌های متعددی را آموخت، موسیقی می‌ساخت، آواز می‌خواند، سازهای متعددی می‌نواخت و به فراگیری فلسفه، ریاضیات و الهیات پرداخت. او نخستین مدرک دکتری خود را از دانشگاه پادوا در رشته الهیات دریافت کرد و سپس به عنوان مدرس ریاضیات در همان دانشگاه مشغول به کار شد.

امیلی دو شاتله (1706-1749)

امیلی دو شاتله، نویسنده و ریاضیدان برجسته عصر روشنگری فرانسه، ترجمه کتاب "اصول ریاضیات" اثر ایزاک نیوتن را بر عهده داشت. او علاوه بر فعالیت‌های علمی، معشوقه ولتر نیز بود و با مارکی فلورنت-کلود دو شاتله-لومون ازدواج کرد. امیلی در سن 42 سالگی، پس از به دنیا آوردن دختری که عمر کوتاهی داشت، به دلیل آمبولی ریه درگذشت.

ماریا آگنسی (1718-1799)

ماریا آگنسی، بزرگترین فرزند از بین 21 فرزند یک خانواده و نابغه‌ای در دوران کودکی بود که به مطالعه زبان‌ها و ریاضیات پرداخت. او کتابی درسی برای توضیح ریاضیات به برادرانش نوشت که به یک کتاب درسی مشهور در این زمینه تبدیل شد. ماریا آگنسی نخستین زنی بود که به عنوان استاد دانشگاه در رشته ریاضیات منصوب شد، اگرچه تردیدهایی در مورد تصدی این کرسی توسط او وجود دارد.

سوفی ژرمن (1776-1830)

سوفی ژرمن، ریاضیدان فرانسوی، در دوران انقلاب فرانسه و در زمانی که در خانه خود محبوس بود، برای فرار از کسالت و بی‌حوصلگی به مطالعه هندسه پرداخت. او بعدها به دستاوردهای مهمی در ریاضیات دست یافت، به ویژه در زمینه "قضیه آخر فرما".

مری فیرفکس سامرویل (1780-1872)

مری فیرفکس سامرویل، که به عنوان "ملکه علم قرن نوزدهم" شناخته می‌شود، با مخالفت خانواده‌اش برای تحصیل در رشته ریاضیات جنگید. او نه تنها آثار خود را در زمینه علوم نظری و ریاضی به نگارش درآورد، بلکه اولین کتاب درسی جغرافیا را در انگلستان منتشر کرد.

آدا لاولیس (آگوستا بایرون، کنتس لاولیس) (1815-1852)

آدا لاولیس، تنها فرزند قانونی شاعر مشهور، لرد بایرون بود. ترجمه آدا لاولیس از مقاله‌ای درباره موتور تحلیلی چارلز بابیج، شامل یادداشت‌هایی (که سه چهارم ترجمه را تشکیل می‌دهند) است که آنچه را که بعدها به عنوان کامپیوتر و نرم‌افزار شناخته شد، توصیف می‌کند. در سال 1980، زبان برنامه‌نویسی "Ada" به افتخار او نامگذاری شد.

شارلوت آنگاس اسکات (1848-1931)

شارلوت آنگاس اسکات در خانواده‌ای حامی پرورش یافت که او را به تحصیل تشویق می‌کردند. او اولین رئیس بخش ریاضیات در کالج برین ماور شد. تلاش‌های او برای استانداردسازی آزمون‌های ورودی کالج منجر به تشکیل "هیئت امتحانات ورودی کالج" (College Entrance Examination Board) گردید.

سوفیا کووالوسکایا (1850-1891)

سوفیا کووالوسکایا برای فرار از مخالفت والدینش با تحصیلات پیشرفته‌اش، با یک ازدواج مصلحتی از روسیه به آلمان و در نهایت به سوئد نقل مکان کرد. تحقیقات او در زمینه ریاضیات شامل "فرفره کووالوسکایا" و "قضیه کوشی-کووالوسکایا" می‌شود.

آلیشیا استات (1860-1940)

آلیشیا استات، اجسام افلاطونی و ارشمیدسی را به ابعاد بالاتر ترجمه کرد و در عین حال، سال‌ها از حرفه‌اش فاصله گرفت تا به عنوان خانه‌دار به امور منزل رسیدگی کند. او بعدها با اچ.اس.ام. کاکستر در زمینه هندسه کالیدوسکوپ‌ها همکاری کرد.

آمالی "امی" نوتر (1882-1935)

آلبرت اینشتین، امی نوتر را "بزرگترین نابغه خلاق ریاضی که از زمان آغاز تحصیلات عالی زنان ظهور کرده است" نامید. امی نوتر پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها از آلمان گریخت و قبل از مرگ ناگهانی‌اش، چندین سال در آمریکا به تدریس مشغول بود.