شیمی سبز عبارت است از : طراحی فرآورده ها و فرایندهای شیمیایی كه بكارگیری و تولید مواد آسیب رسان به سلامت آدمی و محیط زیست را كاهش می دهند یا از بین می برند .
 شبكه جهانی كه از طرفداران شیمی سبز به وجود آمده است دوازده اصل را برای شیمی سبز مشخص نموده اند ، اكنون به بیان این اصول می پردازیم :
اصل اول : پیشگیری از تولید فراورده های بیهوده
بهتر است كه از ساخت و تولید زباله و سمپادهای سمی جلوگیری شود تا اینكه پس از تولید بفكری ضرر نمودن سمپاندهای سمی و یا پاك كردن محیط از آنها شد . 
اصل دوم : اقتصاد دائم ، افزایش بهره وری از اتم
اقتصاد دائم به این مفهوم است كه بازده واكنش های شیمیایی را افزایش دهیم . یعنی طراحی واكنش های شیمیایی به شیوه ای باشند كه فراورده های نهایی بیشتری بدست آید بهتر با كاهش میزان تولید فراورده های بیهوده و مازاد بازده واكنش ها را افزایش دهیم . 
اصل سوم : طراحی فرایندهای شیمیایی كم آسیب تر
 شیمی دان ها در جایی كه امكان دارد باید شیوه ایی را طراحی كنند تا موادی را بكار برد یا تولید كند كه اثرات سود كمتری برای آدمی یا محیط زیست داشته باشند . اغلب برای یك واكنش شیمیایی مواد اولیه گوناگونی وجود دارد كه از میان آن ها
 می توان مناسب ترین را برگزید . 
 
اصل چهارم : طراحی مواد و فراورده های شیمایی سالم تر
فراورده های شیمیایی باید به گونه ای طراحی شوند كه با وجود كاهش خطر سمیت كار خود را به خوبی انجام دهند .
فراورده های جدید را می توان به گونه ای طراحی كرد كه سالم تر باشند و در همان حال ، كار در نظر گرفته شده برای آنها را به خوبی انجام دهند . 
اصل پنجم : بهره گیری از حلال ها و شرایط واكنشی سالم تر
بهره گیری از مواد كمكی ( مانند حلال ها و عامل های جدا كننده) تا جایی كه امكان دارد به كمترین اندازه برسد و زمانی كه بكار می روند از گونه های كم آسیب رسان باشند . 
اصل ششم : افزایش بازده انرژی
در فرآیندهای شیمیایی ، روشهای ساخت و جداسازی تا جایی كه امكان دارد به 
گونه ایی طراحی شده اند كه نیاز به انرژی را كاهش دهند و در انتهای واكنش به انرژی بیشتری دست یابیم . 
اصل هفتم : بهره گیری از مواد اولیه باز گردانی شدنی
واكنشهای شیمیایی باید به گونه ایی طراحی شوند تا از مواد اولیه ی كه قابلیت بازگردانی دارند بهره بگیریم . 
اصل هشتم : پرهیز از مشتقهای شیمیایی
مشتق گرفتن ( مانند بهره گیری از گروه های محدود كننده یا تغییر های شیمیایی و فیزیكی گذرا) باید كاهش یابد ، زیرا چنین مرحله هایی به واكنشگرهای اضافی نیاز دارند كه می توانند فراورده های بیهوده تولید كنند . 
اصل نهم : بهره گیری از كاتالیزگرها
كاتالیزگرها گزینشی بودن یك واكنش را افزایش می دهند ؛ دمای مورد نیاز را كاهش می دهند ، واكنش های جانبی را به كمترین اندازه می رسانند ،میزان تبدیل شدن واكنش گرها به فراورده های نهایی را افزایش می دهند . 
اصل دهم : طراحی برای تخریب پذیر بودن محصولات
فراورده های شیمیایی باید به گونه ای طراحی شوند كه در پایان محصولات به صورتی باشند كه در طبیعت تخریب پذیر باشند و در محیط زیست زیاد نمانند وهر چه سریعتر تجزیه شوند . 
اصل یازدهم : تخمین زمان واقعی یك واكنش برای پیشگیری از آلودگی
بسیار اهمیت دارد كه پیشرفت یك واكنش را همواره پی گیری كنیم تا بدانیم چه هنگام واكنش  كامل می شود زیرا پس از كامل شدن یك واكنش شیمیایی
 فراورده های ناخواسته جانبی تولید می شوند . 
اصل دوازدهم : كاهش احتمالی روی دادهای ناگوار
یك راه برای كاهش احتمال رویدادهای شیمیایی ناخواسته بهره گیری از واكنش گرها و حلال هایی است كه احتمال انفجار ، آتش سوزی و رها شدن ناخواسته ی مواد شیمیایی را كاهش می دهند . آسیب های مرتبط با این روی دادها را می توان به تغییر دادن حالت ( جامد ، مایع ، گاز ) یا تركیب واكنش گرها كاهش داد .