احتمالاً شنیده اید که بچه های اول «ریاست طلب» یا «مسئول» ترند در حالی که بچه های آخر بعضی اوقات غیر مسئول و بی فکر توصیف می شوند. اما آیا این کلیشه های رایج درستند؟

برای چند دهه، کتاب های روانشناسی عامه پسند تأثیر ترتیب تولد بر شخصیت افراد را تبلیغ می کردند. از میان روانشناسان برجسته نیز آلفرد آدلر بنیان گذار روانشناسی فردی به خاطر ایده ترتیب تولد شهرت زیادی دارد.
به عنوان مثال آدلر می گوید بچه های آخری چون از همه کم سن و سال تر و کوچک ترند و قدرت کمتری دارند بیشتر اوقات تلاش می کنند از بقیه اعضای خانواده پیشی بگیرند و توانمندترین فرد خانواده باشند.
با تمام اینها تا همین اواخر به سختی می شد از وجود شواهدی در زمینه تأثیر ترتیب تولد بر شخصیت افراد صحبت کرد.
اما چند مطالعه تجربی که این اواخر انجام گرفته اند نشان داده اند که موضوعاتی مانند ترتیب تولد و تعداد افراد خانواده می توانند بر شخصیت افراد تأثیر بگذارند.
حتی یک مطالعه نشان داده که ترتیب تولد می تواند بر انتخاب دوستان و انتخاب همسر تأثیر بگذارد. بچه های اول خانواده تمایل دارند با بچه های اول دیگر، بچه های وسطی با بچه های وسطی دیگر و بچه های آخری با بچه های آخری دیگر معاشرت کنند.
ویژگی های بچه های اول

بچه های اول اغلب در مقام رهبری هستند و تمایل دارند این ویژگی ها را داشته باشند:

-قابل اعتماد
-وظیفه شناس
-نظام مند
-محتاط
-نظارت کننده
-با دستاوردهای بالا

ویژگی های بچه های وسطی
بچه های وسط اغلب این احساس را دارند که خوب من که از همه بزرگ تر نیستم. از همه کوچک تر هم نیستم. پس من که هستم؟ این نوع دست و پا زدن در سلسله مراتب خانواده منجر می شود به این که هدفشان را بر همسالانشان بگذارند. چراکه  توجه والدین معمولاً یا به بچه اول یا بچه کوچولوی خانواده است. به طور کلی، فرزندان وسط تمایل دارند ویژگی های زیر را داشته باشند:
-احساس رضایت از با مردم بودن
-تا حدودی سرکش
-موفق در دوستی
-دارای دایره اجتماعی بزرگ
-مصلح

ویژگی های بچه های آخر
کوچک ترین بچه ها تمایل دارند که از قید پدرو مادرشان آزادتر باشند. ویژگی هایی که غالباً می توان برای این بچه ها برشمرد عبارتند از:
-عاشق سرگرمی
-پیچیده نبودن
-محاسبه گر
-دارای اعتماد به نفس اجتماعی
-جویای توجه
-خود محور
ویژگی های تک فرزندها
تک فرزندها موقعیت منحصربفردی در خانواده دارند. خواهر و برادری ندارند که به رقابت با آنها بپردازند و انحصاراً والدین به آنها توجه دارند آن هم نه فقط برای یک دوره کوتاه بلکه برای همیشه. بنابراین هم امتیاز برخورداری از حمایت والدین و هم انتظارات پدر و مادر بر روی شانه های آنها سنگینی می کند. به این ترتیب تک فرزندان این ویژگی ها را دارند:
-کامل و بالغ شدن منطبق با سن
-کمال گرا
-باوجدان
-ساعی
-رهبر