"من یك سرمایه دار گینه ای هستم. در كشور من به خاطر جنگ هایی كه در جریان است سرمایه گذاری ممكن نیست. به همین خاطر دنبال كسی می گردم كه سرمایه ام را كه ۲۰ میلیون دلار است به دست او بسپارم تا در كشورش سرمایه گذاری كند. در صورتی كه مایلید این پول را دریافت كنید با من تماس بگیرید".
این متن به طور خلاصه محتوای ایمیلی است كه یك شهروند دریافت كرد. او به شدت تحت تأثیر این ایمیل قرار گرفت. به ویژه این كه نامه و سرگذشت "مرد گینه ای" كاملاً واقعی به نظر می رسید. او فكر می كرد كه با ۲۰ میلیون دلار قادر است سرمایه گذاری های بزرگی انجام دهد. اما از طرفی به صحت این ادعا شك داشت. بنابراین از طریق ایمیل با كسی كه نامه الكترونیكی را فرستاده بود تماس گرفت و از او خواست اطلاعات بیشتری در اختیارش قرار دهد.
جواب تقریباً تكرار همان حرف ها بود. تنها چیزی كه اضافه شده بود درباره نحوه انتقال پول بود. مردی كه ادعا می كرد یك سرمایه دار گینه ای است می خواست كه این شهروند مشخصات و شماره حسابی در اختیارش قرار دهد و خودش نیز شماره تلفنی در اختیارش قرار داده بود. به نظر این شهروند، دادن شماره حساب اندكی بی احتیاطی بود، ضمن این كه چند نفر به او گفتند كه این قبیل افراد كلاهبردارند. وقتی این شهروند بیشتر تحقیق كرد متوجه شد كه این یك روش كلاهبرداری است كه اینك شهروندان غربی كه دسترسی زیادی به اینترنت دارند كاملاً با آن آشنا هستند و در نتیجه كلاهبرداران پیكان خود را به سوی كشورهای جهان سوم برگردانده اند.
یك شهروند دیگر از یك بانك نامه ای دریافت كرده بود به این مضمون كه "بیمه عمر یك فرد ثروتمند در دست ما است و از آن جایی كه او مرده و ورثه ای هم ندارد
 شما می توانید با ما همكاری كنید تا در استفاده از این پول با ما شریك شوید".  وقتی این شهروند با این بانك تماس گرفت، از او خواسته شد كه ۲۵ دلار را همراه با اطلاعاتش برای بانك بفرستد تا برای ایجاد پرونده مورد استفاده قرار گیرد.
برای شهروند دیگری نیز ایمیلی ارسال شد كه از او می خواست كه با پرداخت مبلغی در یك كار خیر شریك شود و بعداً در ازایش مبالغی را دریافت كند.
بعضی از افراد كلاهبردار به همین وسیله شماره تلفن افراد را می گیرند و سپس با گرفتن شماره تلفن آنها برای رسیدن به هدفشان بارها با آنها تماس می گیرند و با سماجت و با دروغ های زیاد می كوشند توجه ایشان را به خود جلب كنند.