سیاره اورانوس، این دنیای دوردست، همواره برای بشر معمایی بزرگ بوده است. در ابتدا، به دلیل ساختار گازی غالبِهیدروژنو هلیوم، آن را "غول گازی" مینامیدند. اما با گذشت زمان و بررسیهای دقیقتر، دانشمندان دریافتند که میزان یخ (آب، آمونیاک و متان) در جو و لایه میانی این سیاره بسیار زیاد است. به همین دلیل، در دهههای اخیر، اورانوس را به عنوان "غول یخی" نیز میشناسند.
در بین تمام سیارات منظومه شمسی، سیاره کوتوله کوچکپلوتوتوجه مردم را به خود جلب کرده است. کشفپلوتودر سال 1930 توسط ستارهشناس، کلاید تامبا، صورت گرفت، در حالی که بیشتر سیارات بسیار زودتر کشف شده بودند. از طرفی، فاصله بسیار زیادپلوتوباعث شده بود اطلاعات کمی درباره آن در دست باشد.
ماه، همواره بخشی از زندگی ما بوده است. از بدو پیدایش زمین، این همسایه آسمانی در کنار سیارهمان حضور داشته است. اما یک سوال ساده درباره این جرم آسمانی شگفتانگیز، تا همین اواخر بیپاسخ مانده بود:ماه چگونه به وجود آمد؟پاسخ این سوال، نیازمند درک عمیقی از شرایط حاکم بر منظومه شمسی اولیه و نحوه شکلگیری سیارات است.
سیاهچالهها اجرام آسمانی بسیارچگالیهستند که در اثر فشردگی شدید جرم در یک فضای کوچک به وجود میآیند. گرانش سیاهچاله آنقدر قوی است که هیچ چیز، حتی نور، نمیتواند از آن فرار کند. این ویژگی سیاهچالهها را به یکی از اسرارآمیزترین و جذابترین پدیدههای جهان تبدیل کرده است. این غولهای گرانشی ستارگان، گاز، و غبار را به دام میاندازند و میبلعند.
ابرنواخترها، مهیبترین رویدادهایی هستند که میتوانند برای ستارگانی با جرم بیشتر از خورشید رخ دهند. این انفجارهای فاجعهبار، نور بسیار زیادی تولید میکنند که حتی از کل کهکشانی که ستاره در آن قرار دارد هم درخشانتر است! تصور کنید چه حجم عظیمی از انرژی به شکل نور مرئی و سایر پرتوها آزاد میشود. این انفجارها میتوانند ستاره را به کلی متلاشی کنند.
منظومه شمسی ما، خانهی خورشید و سیاراتش، در گوشهای نسبتاً خلوت از کهکشان راه شیری قرار دارد. در فاصلهی کمتر از پنج سال نوری، تنها سه ستارهی دیگر وجود دارند که همسایهی ما محسوب میشوند. اما اگر کمی دایرهی "نزدیکی" را وسیعتر کنیم، متوجه میشویم که ستارگان بیشتری از آنچه تصور میکردیم در نزدیکی خورشید قرار دارند. شاید منطقهی ما در حاشیهی کهکشان راه شیری واقع شده باشد، اما این به معنای تنهایی ما در کیهان نیست.
چگونه جهان آغاز شد؟ این پرسشی است که قرنها ذهن دانشمندان و فلاسفه را به خود مشغول کرده است. آنها با نگاه به آسمان پر ستاره، در پی یافتن پاسخی برای این سوال بنیادی بودهاند. اخترشناسی و اخترفیزیک وظیفه دارند تا این معما را حل کنند، اما این کار آسانی نیست. کشف رازآغاز جهان، نیازمند بررسی دقیق و جستجو در اعماق فضا و زمان است.
جهان هستی با تریلیونها ستاره آذین بسته شده است. در یک شب تاریک، بسته به موقعیت مکانیتان، شاید بتوانید چند هزار از این ستارگان را مشاهده کنید. حتی یک نگاه سریع به آسمان هم میتواند اطلاعاتی دربارهی ستارگان به شما بدهد: برخی از آنها درخشانتر از بقیه به نظر میرسند و برخی دیگر ممکن است هالهای رنگین داشته باشند. این تفاوتها ناشی از چیست؟ در ادامه به بررسی عوامل مؤثر در این تفاوتها و معرفی بزرگترین و پرجرمترین ستارگان شناخته شده میپردازیم. جرم ستاره، یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده در سرنوشت و ویژگیهای آن است.
ستارهشناسان برای درک بهتر اجرام آسمانی دوردست، به مطالعه نوری که از آنها ساطع میشود، میپردازند. نور با سرعت سرسامآور 299,000 کیلومتر در ثانیه در فضا حرکت میکند. مسیر این نور میتواند تحت تاثیر گرانش منحرف شده و توسط ابرهای ماده موجود در کیهان جذب یا پراکنده شود.
جهان هستی، مکانی پهناور و شگفتانگیز است که ذهن هر بینندهای را به تحیر وامیدارد. وقتی ستارهشناسان به این میاندیشند که این کیهان از چه ساخته شده، اولین چیزی که به ذهنشان خطور میکند، میلیاردها کهکشانی است که در دل آن جای گرفتهاند. هر کهکشان، میزبان میلیونها، میلیاردها و حتی تریلیونها ستاره است. بسیاری از این ستارگان نیز سیارههایی را به دور خود میچرخانند. علاوه بر این، ابرهایی از گاز و غبار هم در سراسر کیهان پراکنده شدهاند.
نور خورشیدی که در یک بعد از ظهر آرام از آن لذت میبریم، از یک ستاره سرچشمه میگیرد؛ نزدیکترین ستاره به زمین. خورشید، عظیمترین جرم در منظومه شمسی، نقش بسیار مهمی در زندگی ما ایفا میکند. این ستاره با سخاوت، گرما و روشنایی لازم برای حیات را به زمین میبخشد و بر سیارات، سیارکها، دنبالهدارها، اجرام کمربند کویپر و هستههای دنبالهدار در ابر اورت دوردست تاثیر میگذارد. نور خورشید برای انجام فتوسنتز در گیاهان ضروری است و زنجیره حیات را تغذیه می کند.
آیا میدانستید رنگ زرده تخم مرغ میتواند رازهای زیادی درباره تغذیه مرغها فاش کند؟ رنگ زرده تخم مرغ، از زرد کمرنگ گرفته تا نارنجی تیره، عمدتاً به رژیم غذایی مرغ بستگی دارد. اگر میخواهید رنگ زرده تخم مرغها را تغییر دهید، دو راه پیش رو دارید: