در دنیای تکامل، اغلب پیش می‌آید که جانوران غول‌پیکر امروزی از اجداد کوچک و فروتن‌تری پدید آمده باشند.مویری‌تریوم (Moeritherium)، جانوری پستاندار به اندازه یک خوک، با اینکه نیای مستقیم فیل‌های امروزی نیست و شاخه‌ای منقرض‌شده از تکامل را نمایندگی می‌کند، اما شباهت‌های کافی به فیل‌ها دارد که بتوان آن را در دستهپستانداران خرطوم‌دارجای داد.

اورانوسور (Ouranosaurus)، به معنی "خزنده شجاع"، دایناسوری گیاه‌خوار بود که در دوره کرتاسه میانی، حدود 115 تا 100 میلیون سال پیش، در دشت‌های شمال آفریقا زندگی می‌کرد. این دایناسور با جثه‌ای نسبتا بزرگ، حدود 7 متر طول و 4 تن وزن داشت.

دوران پلیستوسن، که به عنوان آخرین دوره از دوران سنوزوئیک (از ۶۵ میلیون سال پیش تا کنون) شناخته می‌شود و نخستین دوره از دوره کواترنری (که تا به امروز ادامه دارد) است، نقطه اوج ۲۰۰ میلیون سال تکامل پستانداران را به نمایش می‌گذارد. در این دوره، شاهد ظهور پستانداران غول‌پیکری مانند خرس‌ها، شیرها، آرمادیلوها و حتی وامبت‌ها بودیم که اندازه‌هایی بسیار بزرگ‌تر از اجداد خود داشتند.

شاید باورش سخت باشد، اما نبراسکا، با وجود همسایگی با ایالت‌های یوتا و داکوتای جنوبی که مملو از فسیل دایناسورها هستند، تاکنون هیچ دایناسوری در خاک خود کشف نکرده است. با این حال، شکی نیست که هادروسورها، رپتورها و تیرانوسورها در دوران مزوزوئیک در این منطقه پرسه می‌زدند.

در افسانه‌ها، کیمرا موجودی است که از اعضای مختلفحیواناتتشکیل شده است. گریفین (نیمی عقاب، نیمی شیر) و مینوتور (نیمی گاو، نیمی انسان) نمونه‌های مشهوری از این موجودات خیالی هستند. اما جالب است بدانید که دیرینه‌شناسان نیز به کیمراها علاقه دارند، البته نه به شکل افسانه‌ای، بلکه به موجودات واقعی که ترکیبی از ویژگی‌های جانوران مختلف را در خود دارند. آن‌ها با ذوق و شوق فراوان، یافته‌های خود را با نام‌های کیمراگونه عجیب و غریب معرفی می‌کنند.

نیجرسوروس (Nigersaurus)، به معنی "مارمولک نیجر"، یک دایناسور گیاهخوار عجیب و غریب از دوره کرتاسه پیشین (حدود 110 میلیون سال پیش) است. این خزنده غول‌پیکر که در مناطق جنگلی شمال آفریقا می‌زیسته، با ویژگی‌های منحصر به فرد خود، دیرینه‌شناسان را شگفت‌زده کرده است.

در دنیای دیرینه‌شناسی، کمتر موضوعی به اندازه طبقه‌بندی ددپایان (Theropods) چالش‌برانگیز و گیج‌کننده است. ددپایان، دایناسورهای دوپای عمدتاً گوشت‌خواری بودند که از آرکوسورها در دوره تریاس پسین تکامل یافتند و تا پایان دوره کرتاسه، یعنی زمانی که دایناسورها منقرض شدند، به حیات خود ادامه دادند.

تصور ابعاد واقعیحیوانات ماقبل تاریخکار آسانی نیست. صحبت از وزن‌های 50 تنی و طول‌های 15 متری، ذهن را به چالش می‌کشد. موجوداتی که نسبت به یک فیل، همانقدر بزرگتر بودند که یک فیل نسبت به یک گربه خانگی! در این مطلب، به بررسی اندازه برخی از مشهورترینموجودات منقرض شدهدر مقایسه با یک انسان بالغ خواهیم پرداخت تا درکی بهتر از مفهوم واقعی "بزرگی" پیدا کنید. اگر بهدنیای ماقبل تاریخوموجودات غول پیکرعلاقه دارید، این مطلب را از دست ندهید!

بسیاری از افراد تصور می کنند که اولین پستانداران پس از انقراض دایناسورها، حدود ۶۵ میلیون سال پیش، پدیدار شدند و حتی گمان می برند که دایناسورها به تدریج به پستانداران تبدیل شدند. اما واقعیت بسیار متفاوت است. اولین پستانداران در واقع در پایان دوره تریاس و همزمان با دایناسورها تکامل یافتند. آنها از گروهی از مهره داران به نام تراپسید ها (خزندگان شبیه به پستانداران) نشأت گرفتند و در طول دوران مزوزوئیک در کنار دایناسورها زندگی می کردند. با این حال، تنها پس از انقراض دایناسورها بود که پستانداران توانستند از شکل کوچک و موش مانند خود فراتر رفته و به گونه های متنوع و تخصص یافته امروزی تبدیل شوند. در این مقاله، به بررسی روند تکامل اولین پستانداران، ویژگی های منحصر به فرد آنها و چگونگی بقایشان در دنیای پر از دایناسورها می پردازیم.

دیرین شناسان حدود ۳۰۰ جنس و بیش از ۷۰۰ گونه دایناسور را که به دوره های تریاس، ژوراسیک و کرتاسه تعلق دارند، کشف کرده اند. اگرچه هر یک از آن ها نکات جالبی دارند، فقط تعداد کمی از گونه های دایناسور هستند که به سرعت توسط کودکان کوچک و بزرگسالان آشنا قابل شناسایی هستند. چرا این گونه است؟

همه دایناسورها به شکل دندان های تیز و گوشت خوار یا گیاه خواران چاق و کوتاه نبودند؛ برخی از آن ها به اندازه یک بچه گربه یا بچه سگ زیبا بودند (هرچند این موضوع تا حدی به نحوه تصاویری که هنرمندان امروزی از آن ها کشیده اند مربوط می شود). در ادامه، ۱۰ دایناسور واقعی را خواهید دید که به قدری زیبا هستند که می توانند روی جلد یک کارت تولد از دوران دایناسورها قرار بگیرند. (آیا دندان های تان از این همه زیبایی درد گرفته؟ پس به فهرست ما از ۱۰ دایناسور زشت نگاه کنید.)

اگرچهتریسراتوپسبه عنوان یکی از معروف ترین دایناسورهای شاخدار شناخته می شود، اما تنها نمونه از دایناسورهای شاخدار در دوره مزوزوئیک نیست. در واقع، در دو دهه گذشته، تعداد بیشتری از دایناسورهای شاخدار در آمریکای شمالی نسبت به سایر انواع دایناسورها کشف شده اند.