حلالیت به حداکثر مقدار مادهای اشاره دارد که میتواند در ماده دیگری حل شود. به عبارت دیگر، **حلالیت** نشاندهنده بیشترین میزان حلشوندهای است که در یک حلال، در حالت تعادل، حل میشود و یک محلول اشباعشده ایجاد میکند.
شیخ بهایی در مقدمه این مسائل نوشته است:
".... مسائلی در علم جبر بر دانشمندان فن عرضه شده است که با وجود به کار بردن اقسام وسایل و حیله ها، از حل آن ها عاجز مانده اند و این مسائل تا به امروز لاینحل باقی مانده است..."
ولی این مسائل که ایشان در خلاصه الحساب آورده اند هیچ کدام امروز لاینحل نیستند در هر حال هر کدام را می توان در یکی از حوزه های ریاضی حل کرد. مثلا مساله سوم را می توان به دو سهمی تبدیل کرد که محورهای آن ها بر هم عمود و در چهار نقطه متقاطع باشند. طول نقاط تقاطع جواب مساله است
محلول اشباع، یک محلول شیمیایی است که در آن، حلال (ماده حلکننده) حداکثر مقدار ممکن از حلشونده (ماده حلشونده) را در خود حل کرده است. به عبارت دیگر، دیگر نمیتوان ماده حلشونده بیشتری را در آن حجم از حلال حل کرد. اگر مقداری ماده حلشونده به یک محلول اشباع اضافه شود، دیگر حل نخواهد شد و به صورت رسوب در ته ظرف باقی میماند. درک مفهوم محلول اشباع، برای درک بسیاری از فرآیندهای شیمیایی و طبیعی ضروری است.
وقتی فردی چیزی اختراع می کند یا کار جدید هنری ارایه می کند از خلاقیتش استفاده می کند.
خلاقیت به صورت گرایش به تولید و یا تشخیص ایده ها، گزینه ها و یا احتمالات تعریف می شود که می تواند در حل مسایل و برقراری ارتباط با دیگران مفید باشد.
خلاقیت توانایی حل مشکل است. به منظور خلاق بودن، لازم است بتوانید موضوعات را از راه ها و زوایای جدید و با دیدگاه های متفاوت مشاهده کنید. همچنین نیاز است که امکانات یا گزینه های جدیدی ایجاد کنید. آزمون های اندازه گیری خلاقیت نه تنها تعداد گزینه هایی که افراد می توانند ارایه کنند را اندازه گیری می کنند بلکه منحصر بفرد بودن آنها را هم می سنجند.