عطارد نزدیک‌ترین سیاره به خورشید است و با وجود آنکه گسترده‌ترین تغییرات دمایی را در بین اجرام منظومه‌ی شمسی دارد، اما داغ‌ترین سیاره محسوب نمی‌شود. علت این موضوع چه می‌تواند باشد؟
در دل دنیای اتم‌ها، جایی که عناصر سنگین و رادیواکتیو حکمرانی می‌کنند، مفهوم شگفت‌انگیزی به نام "جزیره ثبات" وجود دارد. این اصطلاح، به ناحیه‌ای فرضی در جدول تناوبی اشاره دارد که در آن ایزوتوپ‌های سنگین عناصر، برخلاف سایر ایزوتوپ‌های رادیواکتیو، عمر نسبتاً طولانی دارند و فرصت کافی برای مطالعه و استفاده از آن‌ها فراهم می‌شود. در واقع، جزیره ثبات، همچون پناهگاهی در دریای عناصر ناپایدار است؛ دریایی که در آن ایزوتوپ‌ها به سرعت تجزیه می‌شوند و شناسایی و کاربرد آن‌ها را برای دانشمندان دشوار می‌سازند.
اغلب در زندگی روزمره خود ملاحظه می‌كنیم كه در اثر وجود یك ناسازگاری بین ذهن ما و جهان خارج ، نظریات عجیب و غریبی اظهار می‌كنیم. این نظریه پردازی از سرشت مبهم و ناموزون ما ناشی می‌شود. البته باید توجه داشته باشیم كه نظریه پردازی علمی چیزی كاملا متفاوت از این موردی است كه اشاره شد. در نظریه پردازی علمی ، انسان به صورت مستقیم با جهان خارج درگیر می‌شود و ذهن در مواجهه مستقیم با آن آزاد است و لذا جهان در حكم فاعل و ذهن در حكم منفعل می‌باشد. اما در نظریه پردازی كه ما اشاره كردیم، جای این دو عوض می‌شود. در علم فلسفه از این نوع نظریه پردازیها عموما تحت عنوان متافیزیك یاد می‌شود...
در دنیایشیمیآلی، گروه کربوکسیل یک گروه عاملی بسیار مهم است. این گروه از یک اتم کربن تشکیل شده که با یک پیوند دوگانه به اتم اکسیژن و با یک پیوند یگانه به گروه هیدروکسیل (-OH) متصل است. به بیان دیگر، می‌توانید گروه کربوکسیل را به عنوان یک گروه کربونیل (C=O) در نظر بگیرید که یک گروه هیدروکسیل به اتم کربن آن متصل شده است.
در دنیای پیچیده شیمی، لیگاندها نقش کلیدی ایفا می‌کنند. یک لیگاند، اتم، یون یا مولکولی است که با اهدای یک یا چند الکترون از طریق پیوند کووالانسی، به یک اتم یا یون مرکزی متصل می‌شود. به بیان ساده‌تر، لیگاندها به عنوان گروه‌های کمپلکس کننده در شیمی کوئوردیناسیون عمل می‌کنند، اتم مرکزی را تثبیت کرده و واکنش‌پذیری آن را تعیین می‌کنند.