واژه "pluvial" که ریشه لاتین دارد، به معنای باران است. از این رو، دریاچههای بارانی اغلب به عنوان دریاچههای بزرگی شناخته میشوند که در گذشته بر اثر بارندگیهای شدید و تبخیر کم به وجود آمدهاند. اما در جغرافیا، وجود یک دریاچه بارانی باستانی یا بقایای آن، نشاندهنده دورانی است که اقلیم جهان با شرایط امروزی تفاوت چشمگیری داشته است. در طول تاریخ، چنین تغییراتی مناطق خشک را به مکانهایی با شرایط آب و هوایی فوقالعاده مرطوب تبدیل کردهاند. امروزه نیز دریاچههای بارانی وجود دارند که اهمیت الگوهای آب و هوایی مختلف را برای یک منطقه نشان میدهند.
پرو، کشوری واقع در غرب آمریکای جنوبی، بین شیلی واکوادورقرار گرفته است. این کشور با بولیوی، برزیل و کلمبیا نیز مرز مشترک دارد و از طریق ساحل اقیانوس آرام جنوبی به دریا راه دارد. پرو، پنجمین کشور پرجمعیتآمریکای لاتیناست و بهواسطهتاریخباستانی غنی، تنوع جغرافیایی چشمگیر و جمعیت چند قومیتی خود شهرت دارد. این تنوع فرهنگی و جغرافیایی، پرو را به مقصدی جذاب برای گردشگران و پژوهشگران تبدیل کرده است.
کمانچه از سازهای ملی کشور ما است. این ساز یکی از سازهایی است که در مشرق زمین نیز سابقه بسیار زیادی دارد. موسیقی دانی فرانسوی به نام "لاوین یاک" در یکی از کتاب هایش به نام "موسیقی و موسیقی دان ها"، قدیمی ترین سازی را که با آرشه نواخته می شده را "روانسترون" (Ravanstron) ذکر کرده و نوشته است که این ساز از زمان های بسیار قدیم در چین مورد استفاده قرار می گرفته است.
فلزات قلیایی، گروهی از عناصر شیمیایی با ویژگیهای منحصر به فرد هستند. در این مطلب، با ویژگیهای این گروه از عناصر بیشتر آشنا میشویم.
جیمز هاتن (1726-1797) بنیان گذار زمین شناسی مدرن بود. او مفاهیمی که مردم از از زمین و جهان داشتند را تغییر داد. هاتن این کار را با مطالعه سنگ ها انجام داد. سنگ های عادی پیام ها و اطلاعاتی درباره زمین و جهان در خود دارند که جیمز هاتن موفق به رمزگشایی از این پیام ها شد.
جیمز هاتن کشف کرد سن سیاره ما زمین خیلی بیشتر از آنی است که همه فکر می کردند. (برای کسب اطلاع درباره چگونگی به دست آمدن سن زمین می توانید به مطلب سن زمین چگونه تعیین می شود؟ مراجعه کنید.) او به جای این که بر آن چیزی که همه می دانستند یا نوشته شده بود تکیه کند، شواهد مربوط به سن زمین را از طریق چشمانش جمع آوری کرد. قبل از کاری که هاتن انجام داد به عنوان مثال در غرب پذیرفته شده بود که سن زمین حدود 6000 سال است. غربی ها این عدد را براساس تفسیر خود از زمان بندی کتاب مقدس مسیحیان به دست آورده بودند.