تونل های باد تونل های بزرگی هستند که هوایی در داخل آنها در حال حرکت است. تونل های باد برای کپی کردن واکنش های یک شیء در حال پرواز مورد استفاده قرار می گیرند.
محققان از تونل های باد استفاده می کنند تا بیشتر درباره این که چگونه یک هواپیما پرواز می کند یاد بگیرند.

تاكنون برنامه های زیادی برای حوزه زیست شناسی مصنوعی پیشنهاد شده كه بسیاری از آنها غیرمتعارف و غیرعادی به نظر می رسند. با این وجود مراكزی مانند سازمان فضایی ناسا با علاقه به بررسی طرح هایی كه در این حوزه ارایه می شود می پردازند. ناسا به ویژه علاقه خاصی به طرح های مربوط به تولید غذا در فضا دارد.

ایریدیوم، اپراتور مرتبط با ارتباطات ماهواره‌ای چند روز پیش اعلام کرد پنج مورد از پنج مورد از ماهواره‌های مخابراتی نسل دوم ایریدیوم، سفر مشترکی به فضا با دو دستگاه از ماهواره‌های ناسا خواهند داشت. این هفت کاوشگر با یکی از موشک‌های فالکون ۹ ساخته‌ی کمپانی SpaceX در اوایل سال ۲۰۱۸ به فضا پرتاب خواهند شد. این مأموریت به‌عنوان هشتمین پرتاب فالکون به شمار می‌رود که تحت قرارداد ایریدیوم و اسپیس ایکس انجام خواهد شد و از سویی به‌عنوان اولین سفر اشتراکی به فضا برای یک شرکت ارتباطات ماهواره‌ای محسوب می‌شود. دو ماهواره‌ی ناسا که همراه با ماهواره‌های متعلق به ایریدیوم به فضا ارسال خواهند شد، در واقع دو فضاپیما از مدل گریس‌فو  (GRACE-FO) هستند. این دو ماهواره توسط مرکز تحقیقات GFZ آلمان برای کاربرد در زمینه‌ی علوم زمین‌شناسی ساخته شده و مقرر شده است که این ماهواره‌ها، نقشه‌های میدان گرانش زمین را در طی این مأموریت تهیه کنند.
 

ناسا اخیرا اعلام کرد در حال توسعه‌ی طرحی است که بر اساس آن نوعی فضاپیما پس از پرتاب می‌تواند به دیگر ماهواره‌هایی که در مدار زمین قرار دارند سوخت‌رسانی کند. این وسیله با نام Restore-L Spacecraft Bus معرفی شده است و می‌تواند به‌عنوان یک جایگاه سوخت سیار عمل کند و با رساندن خود به مدارگرد‌ها، مخزن سوخت آن‌ها را پر کند. به این ترتیب عمر ماهواره‌ها بیشتر از آن چیزی خواهد بود که طراحان برای آن‌ها در نظر گرفته بودند.
 

ناسا با وجود اینکه با کاهش بودجه مواجه شده است؛ اما مأموریت جدیدی برنامه‌ریزی کرده تا ماهواره‌ای به نام Geostationary Carbon Cycle Obsercatory را به مدار زمین بفرستند. این ماهواره که با نام GeoCARB شناخته می‌شود، به‌صورت لحظه‌ای میزان گازهایی مانند دی‌اکسید کربن و متان را اندازه‌گیری می‌کند. هدف از این مأموریت، درک بهتر چرخه‌ی طبیعی کربن زمین و روندی است که میزان گازهای گلخانه‌ای را در اتمسفر زمین کنترل می‌کند.
 

ناسا در حال ساخت نوع خاصی از شیشه‌های فلزی است تا در نسل آینده‌ی ربات‌های کاوشگر از آن استفاده کند. شیشه‌ی فلزی نوعی ماده‌ی بادوام و بسیار محکم است که می‌تواند در دماهای بسیار پایین خواص خود را به‌خوبی حفظ ‌کند. ویژگی اخیر شیشه‌ی فلزی برای تجهیزات و ربات‌هایی که در سیاره‌هایی با دمای بسیار پایین به کاوش می‌پردازند، حیاتی است.

ناسا به تازگی تایید کرده است که قمری جدید برای زمین کشف شده است. البته این قمر هم‌اندازه‌ی ماه ما نیست و ابعاد آن به قدری کوچک است که می‌توان آن را یک سیارک در اعماق فضا دانست که به صورت کاملا تصادفی دور زمین نیز می‌چرخد.
 

فرض کنید که قصد یک سفر کاوشگری در منظومه‌ی ‌شمسی را دارید. طبیعتا قبل از هر کار از شما انتظار می‌رود که سفینه‌ی ‌فضایی خود را تمام و کمال تمیز کنید. هر ماموری که از طرف ناسا راهی فضا می‌شود باید به اصلی به نام "حفاظت سیاره‌ای" اعلام وفاداری کند. این قانون مانع از ورود "آلودگی مضر" در فضای اکتشافی واقع در منظومه‌ی ‌شمسی می‌شود. چرا که باید اطمینان حاصل شود که فضاپیمای کاوش‌گر، میکروب‌های مضر زمین را به سیارات همسایه انتقال نخواهد داد.
 

ناسا با تاسیس یک دفتر جدید برای نظارت بر شناسایی و ردیابی اشیاء نزدیک به زمین (NEOs) قصد دارد از تکرار حوادثی مانند برخورد شهاب‌سنگ به روسیه جلوگیری کند. دفتر هماهنگی دفاع از سیاره (PDCO) تمامی پروژه‌های ناسا برای شناسایی و تجزیه و تحلیل سیارک‌ها را زیر یک چتر جمع می‌کند.

از زمان آغاز بررسی‌های ناسا برای مشاهده‌ی سیارک‌ها در سال ۱۹۸۸، بیش از ۱۳۵۰۰ جسم نزدیک زمین کشف شده‌اند و این تعداد با سرعت ۱۵۰۰ عدد در سال در حال افزایش است.

تصویری که توسط دوربین دید دور کاوشگر فضایی New Horizons در فاصله‌‌ی ۱۷۰۰۰ کیلومتری در سال ۲۰۱۵ گرفته شده، وسعتی با حدود ۸۰ کیلومتر عرض و بیش از ۷۰۰ کیلومتر طول را به نمایش می گذارد. نکته‌‌ی بسیار عجیبی که دانشمندان را نیز درباره‌‌ی این منطقه به تعجب واداشته ظاهر سلول مانند آن است که خود دستمایه‌‌ی ارائه‌‌ی بسیاری از نظریه‌‌های گوناگون برای توصیف آن شده است. در حال حاضر این نظریه‌‌ی غالب آن است که این گودالهای عجیب و غریب که بر روی سطح این سیاره شکل می گیرند در واقع ناشی از پدیده‌‌ای به نام تصعید هستند.

در تصاویر جدیدی که ناسا منتشر کرده، ناحیه‌ای با نام Tombaugh به چشم می‌خورد که البته پیش از این هم در چندین تصاویر ارسالی نیز این ناحیه مشخص بود. این تصاویر در ماه جولای که نزدیک‌ترین فلای بایِ فضاپیمای New Horizons در حول پلوتو با فاصله‌ی ۹٫۵۵۰ مایلی قرار داشت، بادوربین دوربرد LORRI ثبت شده‌اند.

همان طور که در تصویر نیز مشاهده می‌کنید، در قلب پلوتو یخ‌های خشک با شکل رگه‌هایی به رنگ سیاه وجود دارد. البته دیگر رگه‌ها دارای تپه و بلندی‌هایی هستند که به نظر می‌رسد از دیگر سطوح به وجود آمده‌اند. بر اساس این تصاویر جدید، دانشمندان معتقد هستند که احتمال وجود حیات و تبادل نیتروژن بین سطح و اتمسفر در پلوتو وجود دارد. 

پس از دهه‌ها سردرگمی بالاخره ناسا محل دقیق برخورد Apollo 16 S-IVB را اعلام کرد.