ورمونت، همانند سایر ایالات نیو انگلند، از نظر فسیلی بسیار فقیر است. به دلیل عدم وجود رسوبات زمین‌شناسی مربوط به دوران دیرینه‌زیستی پسین و میانه‌زیستی پسین (به این معنی که هیچ دایناسوری در این ایالت کشف نشده و نخواهد شد)، حتی دوران سنوزوئیک نیز تا اواخر دوره پلیستوسن تقریباً خالی است. اما این بدان معنا نیست که ایالت گرین ماونتن کاملاً عاری از حیات ماقبل تاریخ بوده است. در ادامه، با برخی از مهم‌ترین فسیل‌های کشف‌شده در ورمونت آشنا می‌شویم:
یکی از مهم‌ترین فسیل‌های کشف شده در این منطقه، مربوط به فسیل نهنگ سفید است که قدمت آن به 11000 سال قبل، یعنی اواخر آخرین عصر یخبندان باز می‌گردد. در آن زمان، بخش زیادی از این ایالت زیر دریای کم‌عمق چامپلین قرار داشت. کشف این فسیل نشان می‌دهد که نهنگ‌های سفید در گذشته‌های دور در این منطقه زندگی می‌کردند.
دلفیناپتروس: نهنگ سفید، فسیل ملی ورمونت
منبع تصویر: Paul Souders / Getty Images
دلفیناپتروس (Delphinapterus)، نام سرده‌ای برای نهنگ بلوگا یا نهنگ سفید است که هنوز هم در آب‌های سردسیر زندگی می‌کند و به عنوان فسیل ملی ورمونت شناخته می‌شود. نمونه فسیلی کشف‌شده در ورمونت، حدود 11000 سال قدمت دارد و مربوط به اواخر آخرین عصر یخبندان است، زمانی که بخش عمده‌ای از این ایالت زیر پوشش دریای کم‌عمق چامپلین قرار داشت. متاسفانه، به دلیل کمبود رسوبات مناسب در ورمونت، هیچ فسیل نهنگی از دوران‌های پیشین سنوزوئیک در این ایالت یافت نشده است. این فسیل، گواهی بر حضور نهنگ سفید در منطقه ورمونت در دوران باستان است و اطلاعات ارزشمندی را در مورد اقلیم و حیات دریایی آن دوره ارائه می‌دهد.
ماموت آمریکایی: غول‌های یخی ورمونت
منبع تصویر: Richard Cummins / Getty Images
ورود پستانداران بزرگ جثه، یا مگافاونا، به ورمونت همزمان با پایان دوره پلیستوسن و عقب‌نشینی تدریجی یخچال‌های طبیعی آغاز شد. اگرچه هنوز هیچ نمونه کاملی از ماموت آمریکایی (American Mastodon) در ورمونت کشف نشده است (مانند نمونه‌هایی که به طور دوره‌ای در سیبری و شمال آلاسکا یافت می‌شوند)، اما دیرینه‌شناسان فسیل‌های پراکنده‌ای از این جانور را در این ایالت پیدا کرده‌اند. همچنین، احتمالاً ماموت‌های پشمالو (Woolly Mammoths) نیز برای مدت کوتاهی در این منطقه زندگی می‌کردند، اگرچه شواهد فسیلی محکمی برای اثبات این ادعا وجود ندارد. کشف فسیل‌های ماموت آمریکایی نشان‌دهنده شرایط آب و هوایی سرد و وجود مراتع گسترده در ورمونت در دوران پلیستوسن بوده است.
ماکلوریتس: حلزون باستانی ورمونت
منبع تصویر: Scientifica / Getty Images
ماکلوریتس (Maclurites) یک سرده از حلزون‌های ماقبل تاریخ یا شکم‌پایان است که در دوره اردویسین (حدود 450 میلیون سال پیش) می‌زیست، زمانی که منطقه‌ای که اکنون به نام ورمونت شناخته می‌شود، زیر اقیانوسی کم‌عمق قرار داشت و هنوز مهره‌داران خشکی را مستعمره نکرده بودند. این بی‌مهره باستانی به نام ویلیام ماکلور، که به خاطر تهیه اولین نقشه زمین‌شناسی ایالات متحده در سال 1809 مشهور است، نام‌گذاری شده است. فسیل ماکلوریتس یکی از فسیل‌های رایج در ورمونت است و اطلاعاتی در مورد حیات دریایی این منطقه در دوران اردویسین ارائه می‌دهد. این فسیل به دیرینه‌شناسان کمک می‌کند تا دریابند که ورمونت در گذشته‌های دور چه شکلی بوده است.
بی‌مهرگان دریایی گوناگون: گنجینه‌های پنهان اعماق ورمونت
منبع تصویر: De Agostini Picture Library / Getty Images
شمال شرقی ایالات متحده، از جمله ورمونت، سرشار از رسوبات مربوط به دوران دیرینه‌زیستی (حدود 500 تا 250 میلیون سال پیش) است، یعنی خیلی قبل از دوران دایناسورها. رسوبات فسیلی ورمونت عمدتاً از موجودات ریز دریایی باستانی مانند مرجان‌ها، کرینوئیدها و بازوپایان تشکیل شده‌اند، زمانی که بخش زیادی از آمریکای شمالی زیر آب بود. یکی از مشهورترین بی‌مهرگان ورمونت، اولنلوس (Olenellus) است که در زمان کشف، قدیمی‌ترین تریلوبیت شناخته شده محسوب می‌شد. این فسیل‌های دریایی اطلاعات ارزشمندی در مورد اکوسیستم‌های دریایی باستانی و تکامل حیات در آن دوران ارائه می‌دهند. بررسی این فسیل‌ها به درک بهتر تاریخ زمین‌شناسی ورمونت کمک می‌کند.
فسیل‌های پنهان ورمونت: از نهنگ سفید تا ماموت آمریکایی — https://www.rayeshmand.ir/article/the-dinosaurs-and-prehistoric-animals-of-vermont